This review may contain spoilers
The female lead gave me a headache
I found this kdrama extremely boring, the story made no sense to me, the actors were excellentTHE STORY: (4/10)
>>The story makes no sense. To be pecise, I hated the female lead for I found her to be childish, dumb, mean and not realistic.
1.Why I can’t think she is a realistic character instead I consider her a dumb character:
You have the female lead who is supposingly dying, only caring about getting revenge on her boss who “has amnesia”. She doesn’t care about any potential treatment, getting a second opinion from another doctor or doing something memorable for her last moments. She also tells no one. She just stupidly wishes to torment the person who is to “blame” for her sickness, disregarding personal responsibility for her own health as well. That’s why sometimes I would even forget she is even dying.
2. Why she is dumb and childish
Secondly, she is the one who chose to withstand the abuse from her boss for an entire year, instead of just quitting like her predecessors did. I do believe that the ml is to blame as well . But he was an ass****e and that’s it. He was feeling ok with himself. But she is the one who choose not to chase her dream following a different route. She insisted getting that dream job of hers in THAT company KNOWING how her boss treats everyone including herself. I just can’t overlook the personal responsibility she had to take care of herself (visiting the hospital sooner, not staying in a toxic environment, not being a pushover etc)
3. Why I believe she is undeserving of being the female lead in the story
And here comes the third point. She had the freedom to consciously make a different choice, like quitting her job but she didn’t. On the other hand, the ml had no choice but to believe her lies. I don’t think that it matters whether he truly had amnesia or not, because SHE WASNT aware that he still had his memories. Therefore it seemed to me that she wanted to torment a sick person who had almost gotten murdered , and manipulate him into believe her lies. When she had a choice to quit and was in her right mind. Like what? Imagine waking up from a coma to find out even though you don’t have a family, you still have a fiancée who cares about you. And then surprise! She just wanted to get revenge on you. That is not the equivalent to what he did to her. She was in her right mind, had already seen signs of her health deteriorating (her hair would fall off, she needed pills etc) and accepted the consequences of working there. But he was a sick person, whom she exploited because she didn’t care about the consequences since she was dying. How is this ok?
>>Therefore I couldn’t find the plot funny, because it was so silly. A dying woman who prefers feeding the ml onions instead of cherishing her last moments.
THE ACTORS: (10/10)
The actors were splendid! Acting was good and believeable.
THE MUSIC (5/10)
It was good, nothing memorable to be honest.
Was this review helpful to you?
Good Enough
Korean Drama " Crazy Love " is a drama that has a predictable story and it almost feels like the old Korean rom coms of the past decade. The trop of the main lead dying, the crazy and rich CEO, the enemies to lovers plot twist, and the ex girlfriend storyline were all well known and used ingredients for many dramas. And yet, the drama had something fresh and comforting.The first part of the drama is funny and the dynamics of the couple spot on. And yes, it is predictable, but their chemistry is overflowing. The performances were another factor that aided the drama a lot.
Unfortunately, the second part was slower and a bit boring, but the ending wrapped things up nicely.
So, overall, 6 out of 10.
Was this review helpful to you?
A Masterpiece underated. Don't miss it !! (à consommer sans modération)
This drama came out very discreetly and I discovered it by chance. I watched it for Kim Jae Wook, who is in my eyes one of the most beautiful, talented Korean actors (multi-talented, although in this series, he even agrees to sing badly :) and who knows how to select his roles (which is far from being the case for all Korean stars).How did it to pass under the radar??? It is an almost perfect masterpiece! After a "16 hours drama marathon", it entered directly into my ALL TIMES TOP 10 of KDramas...
ACTING:
One of the best roles of ❤❤❤ ❤❤❤ Kim Jae Wook ❤❤❤ ❤❤❤ (still so beautiful and hot) and a real discovery of Krystall's talent (whom I had seen in other dramas, but who didn't impress me more than that).
The other actors are also excellent and their characters are developed with delicacy and intelligence.
Just a remark on Yoo In Young: why is she always confined to FL2 characters, beautiful, rich, a little neurotic and obsessive?
STORY:
I'm quite a fan of hate-love and Office Romance, so the plot had everything to please me. But this drama has never ceased to bring me happy surprises. The story is remarkably well written, without the usual cliches (except the return of the rich and stubborn ex :).
It's an intelligently dosed mix of romance, suspense, humor, with just enough clues to support the rest of the story. The ships are particularly lovely (great kissing scenes :) and I appreciate the trust and maturity of the relationship within the CL.
What more can I add to make you want to see it?
- The realization is dynamic, neat, clear.
- Even the OSTs are excellent!!
I rarely rewatch the series because there are always so many new dramas coming out, but I will watch this drama (probably several times) again because it is a REAL pleasure to consume without moderation).
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ce drama est sorti très discrètement et je l'ai découvert par hasard. Je l'ai regardé avant tout pour Kim Jae Wook, qui est à mes yeux, un des acteurs coréens les plus beaux, les plus talentueux (multi-talentueux, bien que dans cette série, il accepte même de mal chanter :) et qui sait sélectionner ses rôles (ce qui est loin d'être le cas de toutes les stars coréennes).
Comment est-il passer en dessous des radars, c'est un Chef d’œuvre quasi parfait ! Après un "drama marathon" de 16h, il est entré directement dans mon ALL TIMES TOP 10 des KDramas...
ACTING :
Un des meilleurs rôles de ❤❤❤ ❤❤❤ Kim Jae Wook ❤❤❤ ❤❤❤ (toujours aussi beau et hot) et une réelle découverte du talent de Krystall (que j'avais vue dans d'autres dramas, mais qui ne m'avait pas impressionnée plus que ça).
Les autres acteurs sont également excellents et leurs personnages sont développés avec finesse et intelligence.
Juste une remarque sur Yoo In Young, pourquoi est-elle toujours cantonnée aux personnages de FL2, belle, riche, un peu névrosée et obsessive ?
STORY :
Je suis assez fan des hate-love et Office Romance, le plot avait donc tout pour me plaire. Mais ce drama n'a cessé de m'apporter d'heureuses surprises. L'histoire est remarquablement bien écrite, sans les clichés habituels (sauf le retour de l'ex riche et obstinée :).
C'est un mix intelligemment dosé de romance, suspens, humour, avec juste ce qu'il faut d'indices pour étayer la suite de l'histoire. Les OTP sont particulièrement savoureuses (super kissing scenes :) et j'apprécie la confiance et la maturité de la relation au sein du CL.
Qu'ajouter de plus pour vous donner envie de le voir ?
- La réalisation est dynamique, soignée, nette.
- Même les OST sont excellentes !!
Je revisionne rarement les séries car il y a toujours tant de nouveaux dramas qui sortent, mais je regarderai ce drama (sans doute plusieurs fois) à nouveau car c'est un VRAI plaisir à consommer sans modération).
Was this review helpful to you?
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
divertido, doido e intrigante
Pra mim esse drama foi uma surpresa muito boa. Já tinha visto uns trechos dele pela internet, mas tinha receio de assistir depois de uma tentativa frustrada de tentar assistir Her Private Life com o Kim Jae Wook. Eu me diverti muito assistindo. A química do casal foi incrível! Krystal é uma atriz maravilhosa e impecável e o Kim Jae Wook também!O drama tem um pouco de tudo que eu gosto: de inimigos a amigos, relacionamento falso por contrato, brigas engraçadas, e muitas surpresas boas! Sem contar um relacionamento mais sólido que não quebra por qualquer bobagem. Outro ponto positivo na trama foi a amnésia. Normalmente não sou muito fã de amnésia em drama, mas a forma de como esse drama abordou esse tema foi muito bom e interessante. Acho que na sinopse não deveria contar que ele finge que perdeu a memória, pois a surpresa de saber no meio do drama seria incrível. Enfim, gostei da trama, dos mistérios e dos personagens. Só fiquei um pouco confusa, pois o tempo inteiro aparecia um personagem novo do nada kkkkkk
E como a maioria dos dramas, acho que tudo teria se resolvido com conversa. Oh Se Gi foi uma pequena decepção, como que ele recebe um envelope anônimo e acredita no que estava nele sem confrontar o Noh Go Jin? Como uma pessoa que ele considerava um irmão ele poderia, no mínimo, ter dado o benefício da dúvida. Outro ponto é a Baek Soo Young não contar a verdade pro Noh Go Jin, que bela maneira tentar reconquistar uma pessoa afundando a empresa dela. Então, por todos esses mal-entendidos em vez do drama ficar mais chato e sem graça, na verdade acabou ficando mais intrigante e envolvente.
Por fim, gostei evolução do Noh Go Jin, não foi aquela mudança de uma hora pra outra que ninguém acredita, foi sutil, gradual e muito bem desenvolvida.
Was this review helpful to you?
Caótico e divertido!
Sobre Crazy Love - inovador e revolucionário? não. mas durante aquela meia hora cria ali pra você um lugar tão aconchegante tão reconfortante.Sobre Noh Go Jin - eu queria gostar muito dele, mas eu percebi que estava me esforçando e não estava obtendo nenhum resultado
Sobre a Lee Sina - tem aquela baita presença, uma personalidade enorme e tem instintos muito bons também.
Noh go jin passa a ficar melhor nos últimos eps, ainda bem né. Krystal arrasou na atuação amo maravilhosa nunca errou. Kim Jae Wook arrasou também parece outra pessoa em comparação ao último que assiste dele (The Guest ♡)
Was this review helpful to you?
Surprenant
Je ne m'attendais pas a aimé réellement cette série car je n'étais tout d'abord pas conquise par l'actrice que j'avais vu joué dans d'autres séries qui ne m'ont vraiment pas plu (ou son personnage qui m'agaçait! ) et j'avais peur que cette série répète le même scénario mais je me trompais !J'adore les dramas qui parlent de romance "au bureau" et qui ne me casse pas la tête avec des scénarios trop poussés et autres. J'ai beaucoup aimé l'idée de base de l'histoire et au final, j'ai fini la série en seulement deux jours.
Kim Jae Wook est toujours un très bon acteur qui, je trouve, choisis bien ses séries : l'ayant découvert dans le drama Voice (qui d'ailleurs est également une superbe série), il ne m'a pas déçue !
J'enlèverais quelques points dans ma note finale pour certains côtés de la série que j'aurais voulu voir mis plus en avant à l'écran mais Crazy Love reste une série que je reverrais sûrement, ou du moins quelques moments !
Was this review helpful to you?
No sigue todos los clichés
Muy buena historia, entretenida y bastante diferente en cuanto a la relación entre los personajes a lo que estoy acostumbrada o mas bien nos tienen acostumbrados este tipo de relaciones entre el jefe y empleado, incluso también por el hecho de la relación que llegan a tener los protagonistas. Totalmente fuera de ciertos clichés a la hora de relacionarse y como en un punto te esperas que sigan la línea de "ahora están juntos" y en 4 capítulos o menos pase algo que los separe, cosas que suelen ocurrir muy de seguido y la verdad se agradece que en este caso no se necesite un cambio tan drástico en la relación principal si no que cada personaje tiene sus tramas y problemas que entrelazan bastante bien y no hay necesidad de crear muchos mas problemas para hacer todo interesante.Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
DIETRO QUESTA MASCHERA C'È UN UOMO E TU LO SAI (Renato Zero)
Sono morta dal ridere, serie meravigliosa, interpretazione soprattutto del protagonista ML superlativo in ogni aspetto, regia e fotografia fantastiche. Secondo me è un drama molto sottovalutato e mi dispiace molto che non riceva più attenzione perché vi ho visto tantissimo impegno...e perché poi? Perché non sarebbe realistico. Ho letto recensioni che accennavano alla sindrome di Stoccolma per FL e che dichiaravano che i tipi narcisisti come ML non possono cambiare così. Ma tutte le serie che guardiamo sono realistiche?A parte il fatto che la relazione tra i due si approfondisce proprio quando FL esce dal suo guscio e non glie le manda più a dire, ed è da questi scontri che piano piano imparano a conoscersi e ad apprezzarsi. Un amore al contrario, insomma, che nasce nella baruffa per poi appianarsi. Epica fra tutte la battaglia coi cuscini nelle puntata 9.
D'altra parte mica ML poteva cambiare d'un colpo: sarebbe stato poco credibile. Ad un certo punto sembra schizofrenico ma è proprio lo sforzo di cambiamento che lo richiede e secondo me l'attore è stato bravissimo nel riuscire ad esprimere questa lotta tra il vecchio e il nuovo "sè".
Ogni sguardo, ogni gesto, ogni mimica facciale di ML mi faceva ridere. Non saprei dire quale puntata mi ha fatto ridere di più. Ho letto che questo drama ha siglato il suo rientro dopo 3 anni di stop e che ha scelto questa sceneggiatura perché, dopo il periodo duro del Covid, voleva portare leggerezza e far ridere: secondo me c'è riuscito in pieno.
Divertenti anche l'amica, il buffo detective e il papà di FL, con la quale per la prima volta ML scopre cosa vuol dire famiglia.
...E la patata!!! Della scena con la patata non vi dimenticherete più.
Accanto a scene tanto divertenti, però, ce ne sono diverse altre molto toccanti, come i ricordi di infanzia di ML o quando lui scopre del tumore di lei nell'episodio 12 e le esprime tutta la paura che ha provato pur nascondendoglielo.
Insomma, una vera crescita e liberazione sia dei singoli personaggi che della coppia.
L'episodio 14 vi farà pensare che in fondo è vero che "dietro ad un grande uomo c'è una grande donna" (a proposito: da quando iniziano a stare insieme FL mi ha ricordato tantissimo Im Yoon-ha in "King the land": due gocce d'acqua).
Nelle ultime 3 puntate il divertimento lascia spazio ad un po' di "thriller", e quando pensi a quanto è perfido uno, ne spunta fuori uno ancora più perfido di lui.
Alla fine credo che uno dei messaggi di questo kdrama lo esprima l'inserviente, che dice: "dovete imparare a perdonare come esseri umani.".
Sì, cercate di capire le ragioni dell'altro, abbiate ognuno il coraggio di ammettere i vostri torti, chiedete scusa e ripartite.
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
Disneyowska koreańszczyzna czyli jak w jednej dramie pouczyć i rozczulić widza.
Nie ma się co rozpisywać, Crazy Love to nie jest wybitny tytuł z oryginalnym scenariuszem czy porywem akcji. Nie pałałam się na pisanie żadnej recenzji ani przekazania jakichś większych zachwytów jednak zostałam mile zaskoczona tym 16 odcinkowym seansem czegoś co bym nazwała zbitkiem wszystkich standardowych motywów koreańskich makjangów/seriali romantycznych. Uznałam w pewnym momencie że coś co jest tak proste i niepozorne w swojej postaci kryje drobne wartości w przekazie który jak sama fabuła nawet pokazała wykazują olbrzymie znaczenie w kreowaniu i zmianie wydarzeń.Zawile brzmi, ale po coraz głębszej analizie tego banału przyszedł mi do głowy koncept właśnie disneyowskich klasyków filmowych gdzie akcja jest przeważnie super prosta z typowymi schematami, gdzie wydarzenia na ekranie nie urywają na dupy ale jednak nie można odkleić oczu od ekranu od tych przyjemnych i pociesznych scen które przy okazji wpajają nam uniwersalne puenty życia. Tak właśnie jest i z Crazy Love, to nie jest majstersztyk kinematografii w dziale kdram romantycznych aczkolwiek daje poczucie dowartościowania i napełnienia serca i umysłu spokojem, marzeniami, uczuciami gdzie prym wiedzie najważniejsza wartość w życiu człowieka czyli miłość.
Noh Go Jin to typowy przedstawiciel przystojnego szefa tyrana, perfekcjonisty z jakąś obsesją i przeszłością. W tym przypadku główny bohater to wybitny geniusz w dziedzinie matematyki. Razem z garstką równie utalentowanych osób z innych przedmiotów tworzą biznes edukacyjny gdzie przygotowują uczniów do przeróżnych egzaminów, udzielają lekcji i korepetycji by te młode szczepy przyszłości Korei mogły osiągać jak najlepsze rezultaty edukacyjne i dążyły do najwyższych w rankingu prestiżu zawodów. Lee Sin A to typowa 'zwyczajna' szara sekretarka pana Go Jina, gdzie poza swoimi biurowymi obowiązkami pełni niejako funkcje worka treningowego dla humorzastego szefa. Lee Sin A jak większość przeciętnych bohaterek na wstępie ma ukryte marzenie do którego nieustępliwie dąży właśnie znosząc swoją napięta sytuacje w pracy, co nagle okazuje się kosztować ją życie. Brzmi już dramatycznie z zarysem na romans z dwójką postaci. Dalej wkracza amnezja i rak w roli głównej czyli to co każdy makjangi telenowele lubią najbardziej.
Noh Go Jin ulega wypadkowi który nie wygląda na przypadkowy, powodując u bohatera amnezje co wykorzystuje pełna chęci zemsty Sina, która odkrywa że jest chora na glejaka i zostało jej niewiele czasu. Udając narzeczoną Go Jina postanawia wykorzystać cały możliwy czas jego nieświadomości by zadośćuczynić sobie wszystkie cierpienia plus zbliżającą się śmierć.
Prosto i intrygująco.
Całkowicie wystarczajaco - na początek.
Całość historii obsadzona jest licznymi wstawkami komediowymi które przełamują jak gdyby typowy obraz większości romansów. I nie mam myśli jakichś śmiesznych czasem dialogów czy scen przekomarzania się głównej dwójki bohaterów na zasadzie kto sie czubi ten sie lubi. Zauważyłam że często w motywach od nienawiści do miłości te emocje zawsze były dość intensywne albo starano się się by właśnie tak je ukazać, od nienawiści która ukazywała się przez jawną chęć czyjejś krzywdy czy dialogach wskazujących wzajemną pogardę. Wszystko miało taki balans w czasie, że na początku jest mocny hejt a potem już jest ciepło. Tutaj mam wrażenie że cały ten lodowiec topniał w stałej widocznej temperaturze. Noh Go Jin i Lee Sin A wzajemnie sobie podkładają nogi, oko za oko, ząb za ząb a gdy zaczynają się wiązać między nimi cieplejsze uczucia nie następuje tu transformacja relacji i nagle stop, ale faktycznie ich zachowanie z agresji przechodzi w uszczypliwość, czy zuchwałość po droczenie i to zrobione jest w komediowym tonie co przyjemnie się ogląda nie czując tego napięcia w trakcie ich jakichś osobistych sprzeczek. Przykładem dobrym jest scena w której Go Jin po rozmowę ze swoją eks w swoim mieszkaniu przeżywa ją gdzieś zmieszany również po balu z SinĄ i ona przychodzi do niego z pudełkiem z sukienką i rzeczami z tej właśnie imprezy. I standardowo on wkurzony jej natręctwem w nieodpowiednim momencie szarpie się z nią o to pudełko gdzie rzeczy w końcu wylatują a Sina zauważa że nie ma w środku kolczyków na co on kwituje '' że nie dość że go oszukiwała to teraz jeszcze okradła'' co było faktycznie w odczuciu przykre. Sina w napływie nerwów chwyta go włosy, szarpie a potem zaczyna się w nerwach nawalać poduszkami i całe napięcie znika. Cały typowy zgrzyt kochanków został przeżuty i rozładowany w śmiesznej napierzance na poduszki. Żadnych scen w stylu 'to nie ma sensu zerwijmy'. I takie zachowanie realistycznej dojrzałości bardzo mi się podobało. Niby oglądasz dwójkę rozkapryszonych dzieciaków ale jesteś w stanie się utożsamić.
Nie wiem czy każdy zwróci na to uwagę ale na porządny plus zasługuje tutaj mniej więcej zarysowanie tła dla każdego z głównych bohaterów plus połączenie następujących po sobie wydarzeń jakoby były wszystkie ze sobą wzajemnie związane. Oh Sae Gi który w pierwszej połowie serialu wydawał się główny ukrytym villainem w następnej połowie również okazuje się być pokrzywdzony a była Go Jina śliczna Baek Soo hyun tak naprawdę wcale nie byłą złą i samolubną egoistką, a swoim wyborem prawdopodobnie ukształtowała całą rzeczywistość i postać Go Jina która poznajemy na samym początku. Jak się okazuje, jej porzucenie chłopaka w jakimś sensie uratowało mu życie choć nie odwiodło go to od targnięcia się na nie w przypływie żalu i osamotnienia. Z kolei Sae Gi usilnie przekonany o winie swojego przyjaciela nie przystał na zaufanie do niego i gonił niewłaściwą osobę która manipulowała wszystkimi od początku. Dużo w tych prostych wątkach efektu motyla, delikatnych wydarzeń jakimi jest zwyczajna perspektywa osoby która potrafi już w całości zmienić drogę i samą osobę od środka.
Najlepszym zwieńczeniem tej tezy jest właśnie postać Siny która zaledwie otarła się o śmierć a już od tego momentu inaczej patrzyła na te samą rzeczywistość która ja otaczała co sprawiło że rzeczy i ludzie wokół zaczęli się zamieniać. To mi fantastycznie daje do myślenia że minimalny kontakt – zależny jaki – z drugim człowiekiem wywołuje wielką reakcje. Zmiana patrzenia na świat – zmienia jego postać. Każdy wybór ma moc, a to co najbardziej uskrzydla człowieka to drugi człowiek.
Z perspektywy technicznej było wystarczająco dobrze, choć niektóre sceny były... takie cringe ze ze mnie skrzywiło ale dało się przełknąć. Szkoda tylko że OST był naprawdę mierny prawie żaden, nic dosłownie nie pamiętam z muzyki. Aktorstwo bez szału ale i bez oczekiwań. Kim Jae Wook to moja czekolada, mój dżem, mój afrodyzjak. TwT Krystal no bida, ale zakładam że tak miało być, bo cały scenariusz był nie raz taki pick me ale w dobrym znaczeniu. Sam scenariusz mogę powiedzieć że mógł być dużo lepszy i tej komedii można było nawet więcej władować, ale daje plus. Naprawdę dobrze spędziłam czas. Daje ósemeczkę ze względu na jakiś zapach sentymentu do pierwszych swoich dram.
Dla zmęczonych życiem, troskami i nadchodzącymi deszczowymi dniami będzie to świetna pozycja.
Polecam.
Was this review helpful to you?
1
1UM ROMANCE QUE TE FARÁ DAR MUITAS RISADAS
A história é muito interessante, com um casal de protagonistas realmente muito descontrolada. Dei muitas risadas com esses dois e principalmente com as loucuras da Lee Shin-ah. As risadas revelam ao decorrer da séria que um "Louco Amor (Crazy Love)" podem trazer cura para feridas que estavam abertas, e até para comportamentos socialmente destrutivos que nosso protagonista não percebia que tinha. Não há Plots na história que sejam relevantes. O casal secundário é fofinho, mas nada muito acima da média. O casal tem uma ótima química juntos e um final lindo. Não há pontas soltas ao meu ver. É um dorama leve e divertido de se ver, daqueles que deixam uma saudade quentinha no peito.Was this review helpful to you?
Un mélange de genres bizarre... mais réussi
Avant même de visionner ce drama, et malgré les reviews sur MyDramalist, j'avais déjà du mal à classer ce titre dans un genre particulier. Déjà le résumé ne donne qu'une idée très partielle de l'histoire, ensuite pendant les quatre 1ers épisodes (après aussi, quoique ce soit moins marqué une fois rentrés dans le développement de la romance), on assiste bel et bien à ce mélange de genres. Rien que l'étrange générique "ambiance rap" brouille les pistes et reflète cette difficulté à définir clairement l'orientation de l'intrigue. J'avoue qu'au début c'est un peu perturbant parce que j'aime bien mettre les choses dans des cases. Ca ne veut pas dire que je n'ai pas aimé, bien au contraire. Disons que j'ai été surprise dans le bon sens.Alors le fameux résumé nous donne l'impression qu'on va avoir une romance classique entre un patron bully et sa secrétaire souffre-douleur, qui vont se rapprocher après avoir vécu tous les deux une sorte d'expérience de prédiction de mort prochaine. Sauf qu'en fait, c'est pas du tout ça. D'ailleurs l'affiche qui montre notre héroïne avec un marteau et une robe ensanglantée présage déjà de ce décalage. En vrai ça démarre quand la pauvre assistante (la seule à avoir réussi l'exploit de tenir 1 an à ce poste), apprend qu'elle a une tumeur et qu'il lui reste quelques mois à vivre. Comme sa maladie est sans doute une conséquence du stress causé par son patron, elle débarque furax dans sa maison de campagne pour lui foutre une raclée. Juste après, un chauffard lui fonce dessus (sur le patron, pas la secrétaire) et le laisse presque mort, un "accident" volontaire parce que les gens qui le détestent se bousculent au portillon. Heureusement la secrétaire furax n'était pas loin et revient sur les lieux avant de prévenir les secours. Après quoi, profitant qu'il est amnésique à son réveil, elle se fait passer pour sa fiancée afin de lui pourrir la vie bien comme il faut. Pendant ce temps-là, c'est la guerre dans l'industrie de l'éducation (un secteur professionnel que je n'avais pas encore vu abordé dans un drama donc c'est cool), des psychopathes s'amusent à envoyer des trucs tordus et sanglants à notre patron adoré, plusieurs personnes en interne semblent vouloir lui nuire et pour compléter le tableau, on a droit au retour de l'ex-fiancée désireuse de le reconquérir. A part ça, on regrette que les choses ne tournent pas plus souvent "crazy" comme le titre semblait l'indiquer, parce que l'héroïne est magistrale les rares fois où elle pète les plombs.
Avec un début pareil, j'avais du mal à comprendre où on voulait nous emmener. En apparence, l'histoire prenait la direction d'un thriller psychologique angoissant, avec une victime de harcèlement professionnel décidée à se venger de son patron. Plusieurs détails creepy, des moments tristes quand elle tente de vivre avec la nouvelle de sa maladie, des envois anonymes glauques, même la musique donnent vraiment cette impression qui met parfois mal à l'aise, au point que j'ai dû relire les commentaires sur ce site pour m'assurer qu'il s'agissait bien d'une "rom-com" comme ils le prétendent. Et même sachant que c'était une romance, c'est bien la première fois que je me suis demandée comment nos deux protagonistes allaient réussir à finir ensemble, ou à finir 'bien' tout court.
Et bizarrement c'est cet espèce de patchwork entre thriller, romance, humour, intrigues et guerres de concurrence - qui semblent se télescoper mais finalement fonctionnent bien ensemble, on ne sait d'ailleurs pas trop comment - qui fait tout le sel de ce drama original. J'ai lu dans un commentaire que l'histoire s'améliore au fil des épisodes, ce n'est pas faux. Plusieurs fois il nous arrive d'être surpris par la tournure des dialogues, la profondeur et l'intelligence de l'histoire, ou le caractère loin d'être unidimensionnel des antagonistes, qui parviennent à nous toucher parce que crédibles. Certains moments nous serrent le cœur, l'intrigue prend souvent une direction à laquelle on ne s'attendait pas, et en plein milieu d'un truc sérieux on a même 2 ou 3 scènes complètement WTF qui surgissent de façon incongrue et nous font hurler de rire. Cerise sur le gâteau, l'ensemble du casting est vraiment, vraiment talentueux et naturel, quant à nos deux héros ils ont une super alchimie et leurs (trop rares) bisous sont très jolis à regarder. Bon certains clichés étaient évitables, et des spectateurs resteront peut-être sur leur faim parce qu'il y avait matière à prendre plus de risques, dommage qu'ils ne nous aient pas offert une histoire d'amour réellement déjantée, mais ce sont les seuls bémols que j'ai trouvés alors on passera aisément dessus.
Donc non, je ne dirais pas vraiment que c'est une rom-com. Difficile de résumer et ranger ce drama dans une case précise, c'est tour à tour drôle, triste, tendre et romantique, souvent émouvant, et même un peu angoissant au début. Ca surprend au point qu'on se demande comment tout ça tient ensemble, mais c'est juste parce que c'est intelligent et bien joué, si ça se trouve.
Bref, une expérience un peu bizarre, mais chouette.
Was this review helpful to you?
