ดูแล้วต้องดูซ้ำอีก
เนื้อเรื่องน่าสนใจ นักแสดงเล่นดีมาก โดยเฉพาะ ‘น้องภาม’ ร้องไห้ได้สวย เพลงเพราะเข้ากับเนื้อเรื่องมาก แสงและเงาในฉากสำคัญๆ ก็ทำได้ดีอาจจะมีการ tie in สินค้าค่อนข้างบ่อย แต่ก็มีการใส่ความตลกเข้าไปช่วย
เป็นซีรีย์ที่มีครบรส อาจจะหน่วงๆใน ep แรกๆ แต่เมื่อเข้าสู่แก่นของเรื่องก็น
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
Ho adorato questa serie... Attori, musiche, storia, tutto perfetto. Ero titubante all'idea di guardarlo per paura di rimanerne delusa ma me ne sono innamorata. Dopo solo pochi minuti dall'inizio della serie ero già in lacrime.Trovo che le relazioni tra i vari personaggi siano perfette, il parallelismo tra passato e presente è fatto molto bene, ho pianto ad ogni episodio, mi sono emozionata, era tutto ciò che volevo da questa serie.
Ho amato particolarmente la relazione tra Korn e In, le emozioni vengono trasmesse pienamente e ti senti parte del loro percorso, ridi con loro, soffri con loro, ami con loro, così come con Parm e Dean. Bellissima anche la coppia secondaria.
Alcuni colpi di scena sono prevedibili ma vengono comunque rappresentati molto bene.
La recitazione di Fluke e Earth l'ho trovata impeccabile.
Was this review helpful to you?
Una rara BL di qualità!
Che dire... Splendido. Per tanti motivi.Dopo una sfilza di BL Drama tristemente brevi, dove la media dei 6/8 episodi da 15/20 minuti l'uno non permette nemmeno la costruzione di una trama vera e propria e tutto si concentra sul rapporto tra i protagonisti, che con l'impostazione di una serie ma le tempistiche di un film devono conoscersi, frequentarsi, dichiararsi, scavalcare ostacoli e vivere per sempre felici e contenti (non necessariamente in questo ordine), spesso il resto della storia è inesistente, frettolosa, incongruente e in certi casi quasi imbarazzante.
"Until we meet again" è un altro pianeta, lontano anni luce. Partendo proprio dalla conformazione della serie: 17 episodi da 45 minuti l'uno.
La storia è ben strutturata, coerente, emozionante. Abbiamo a che fare non con una, non con due ma quasi con tre coppie. Quasi, perchè, oltre a Team e Win, abbiamo Pharm e Dean che si portano appresso la storia passata di Intouch e Korn. Il tema della reincarnazione è l'elemento centrale della serie. Reincarnazione e destino, aggiungerei. E con il destino una serie di coincidenze davvero un po' tanto mirate, ma che visto il risultato non fanno male. Il rating +15 non per scene esplicite o linguaggio volgare, quanto la presenza importante della tematica del suicidio. E qui devo dire che il drama mi ha proprio stupita, con scene molto forti fin dall'inizio, come non mi è mai capitato di vedere in nessun'altra serie, thailandese o coreana che sia. Un primo episodio che investe fin da subito con tutta la drammaticità del passato e tira i fili - è proprio il caso di dirlo - fino al presente, delineando un quadro di partenza nitido, dal quale la storia evolve in modo complesso ma senza passaggi confusi.
Quando prima dicevo che la serie è emozionante, intendevo con la E maiuscola: quella che ti porta a divorare un episodio dopo l'altro, incurante delle ore che passano fino a notte fonda e oltre; quella che ti va ridere, sorridere, sognare e versare fiumi di lacrime come se non ci fosse un domani. Delle tre coppie, quella a cui sono riuscita ad affezionarmi di meno è Korn/Intouch, forse perchè lì il lieto fine - se così lo si può chiamare - ha un retrogusto amaro, e l'emozione permeante è quella del rimpianto. Rispetto ai personaggi, ho trovato Korn un po' troppo distante - nel senso che non sempre riusciva a trasmettere emozioni - e Intouch a volte un po' asfissiante. Decisamente meglio la coppia Dean/Pharm, dove vedo in Dean l'upgrade del personaggio di Korn - tutti i pregi ma meno difetti - e un Pharm dolce quanto basta, ma mai eccessivo. Paradossalmente, la coppia che ho preferito è stata quella secondaria, che ha avuto molto meno spazio, vale a dire Win/Team. Win accattivante e carismatico - basta guardare il sorriso - e Team originale, nel suo essere a tratti quasi buffo, con l'ossessione per il cibo. Ho apprezzato il rapporto che si instaura tra i due perchè è particolare, privo dei soliti - per quanto a volte comunque sempre apprezzabili -clichè. So che a loro è dedicata la serie che fa da seguito, non posso che avere grandi aspettative in merito.
Colonna sonora perfetta per la serie, forse non la metterei tra le mie top OST, ma sicuramente di tutto rispetto.
Was this review helpful to you?
"Until We Meet Again" was a grateful surprise. I won't forget the story, the construction of the characters and how carefully everything was built. The short screen time for the secondary characters bothered me a bit, but I also understand what the real focus of the plot was. The scenes from the past were all too punctual for the plot in the present. A great series to watch as often as you like.
Was this review helpful to you?
Buena
Siendo esta la segunda vez que la veo puedo decir varias cosas.En cuanto a historia está bien manejada y estructurada, aunque hubiera deseado que se dejaran en claro algunas cosas de las parejas secundarias, en general que se ocuparan mejor de los personajes secundarios.
Las actuaciones me parecieron buenas para el tipo de serie que es, creo que logran trasmitir los sentimientos de los personajes.
A pesar de esto la sentí lenta por las largas escenas sin diálogos y que ponen varias veces, sé que esto es debido a la trama y puede ser necesario que estén ahí, pero creo que lo pudieron hacer de otra forma sin necesidad de que aparezcan tan seguido y también funcionaria.
En conclusión las escenas largas y repetitivas le quitan mucho a la buena historia y actuaciones.
Was this review helpful to you?
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
Une BL super mimi qui m'a tout de suite donné envie de regarder jusqu'au bout ; c'est très touchant, émouvant, j'ai beaucoup pleuré. Les acteurs jouent bien, même si la gêne de Pharm est parfois un peu lourde (mais adorable à la fois) ; l'histoire est poignante, ce drâme m'a vraiment émue. Je trouve que c'est bien réalisé, et les musiques sont très sympas à écouter. Je n'ai pas lu non plus de résumé, j'ai juste fait confiance à une recommandation, et je n'ai pas été déçue. Tous les personnages sont interressants, et la fin est chouette ^^ Je n'ai pas beaucoup regardé de BL, mais en tout cas, l'histoire de ce drama m'a passionnée car le thème fait partie de mes préférences et ça m'a vraiment fait plaisir de voir qu'il s'agissait justement de réincarnation ; de plus, ça me donne envie de m'interresser à la cuisine thaï ! Je vous le recommande, c'est vraiment bien. Was this review helpful to you?
Um dos BLs tailandeses mais lindos já feitos!
A série possui uma história que se permite tomar o tempo necessário para que se sinta tudo que é necessário, a saudade, a dor, a angústia, o afeto, a segurança, entre outros.Um desenvolvimento de personagens muito gracioso que você compreende cada ponto em que os caminhos tocam os protagonistas, grande parte bem entregues pelo cast principal que apesar de ainda meio cru em alguns momentos, conseguiram fazer um bom trabalho.
Alguns probleminhas aqui e ali quanto a captação de áudio às vezes mas nada que faça a magia dessa experiência se desfazer.
Muito profundo e que abordou um tema tão grande de uma forma compreensível e que não foi vazia ou superficial, mostrando todas as consequências de diversas ações.
Definitivamente, um dos BLs mais valiosos e que merece receber atenção!
Was this review helpful to you?
Until We Meet Again, um amor que transcende o tempo
A série se destaca por suas atuações autênticas e comoventes. Fluke, entrega uma performance muito genuína, capturou perfeitamente a inocência e a vulnerabilidade do Pharm. O Ohm, como Dean, por outro lado, é mais duro metálico na interpretação, entretanto o romance entre os dois personagens é convincente. Nine e Earth, esse dispensa comentários né, Cooheart é muito ator, também se destacam com suas performances intensas e emocionantes, foram brilhantesO roteiro é um dos pontos fortes da série. Ele consegue equilibrar habilmente as duas histórias de amor entrelaçadas, alternando entre o presente e o passado sem nos confundir. A narrativa é bem estruturada, permitindo que os personagens se desenvolvam de forma natural. Os diálogos são autênticos e emocionantes, principalmente em se tratando do arco das vidas passadas e a série aborda temas sensíveis, como a aceitação, amor verdadeiro e preconceitos.
O desenvolvimento da série é marcado por um ritmo constante que mantém me manteve engajada do início ao fim. À medida que a história progredia e o relacionamento entre Pharm e Dean se aprofundava, e as memórias de suas vidas passadas começaram a emergir, eu sentia essa conexão emocional. O uso de flashbacks para contar a história de Korn e Intouch é eficaz e bem executado, adicionando camadas de complexidade e profundidade à narrativa. A construção gradual do suspense e da tensão emocional foi uma das coisas que me manteve presa a série.
A direção de New Siwaj Sawatmaneekul é excelente, demonstrou uma sensibilidade e um cuidado ao lidar com temas delicados. A cinematografia é bem feita, ainda que nada excepcional. A direção também é bem-sucedida em extrair performances autênticas do elenco de modo geral, contribuindo para a profundidade emocional e a credibilidade da série.
A trilha sonora de Boy Sompob, amarra bem a obra. É de uma sensibilidade que só Boy Sompob poderia fazer.
Until We Meet Again é uma série linda que se destaca por suas atuações comoventes, roteiro bem elaborado, desenvolvimento envolvente e direção sensível. Ela oferece uma exploração profunda do amor e da aceitação, abordando temas universais que faz com que a gente se identifique. A série trata do poder do amor verdadeiro e da conexão humana, transcendendo o tempo e os obstáculos para contar uma história inesquecível e emocionalmente rica. Para os fãs de dramas românticos e histórias de amor autênticas, Until We Meet Again é uma obra imperdível.
Was this review helpful to you?
10/10 Very emotional and complex story
Wow. I am honestly shocked. I'm not sure where to start.This is not just a BL, it's probably one of the best series I have ever seen. From breathtaking script, to on point acting, to a perfect choice of music. I rarely ever pay attention to the music in movies and series but here it's hard not to notice. The sad scenes are supported by very sad music from classical instruments, happy moments are supported by very enjoyable Thai songs.
The story is truly a masterpiece. It keeps you guessing until the end, it's VERY emotional, and it's original. It is not for sensitive viewers but those who don't mind mentions of self harm and bawling their eyes out, will definitely enjoy this serie.
Was this review helpful to you?
me encanto
la he visto infinidad de veces y no me canso de eso. la trama esta tan bien explicada. maravilloso el dean pharm es tal cual al libro. yo lei primero el libro y despues rfecien vi la serie y no tiene nada que envidiar a la novela.korn e in son tal cual al igual que team win. es una maravillosa y fascinante historia me enamore de cada uno de los personajes, tanto que los he seguido en todas sus demas series y ninguno me ha decepcionado. ellos han logrado que tenga un concepto distinto al que tenia de los dramas bl.
siempre crei que los dramas bl solo mostraban sexo y nada mas pero ahora tengo una perspectiva distinta de ellos al punto que ya me he visto varios algunos me encantaron otros no. pero todo es a esta gran serie que me hizo ver de forma distinta al mundo bl. UWMA los amo
Was this review helpful to you?
Un BL à l'histoire profonde et poignante.
Cette série ne peut aller ailleurs que dans mon top 5. Elle se détache tellement des BL traditionnels, en ne reprenant aucun clichés habituels du genre.Le scénario est profond, intense, perturbant et touchant à la fois.
J'ai eu l'impression d'incohérence à plusieurs moments, mais en réalité, l'histoire a été tellement bien travaillée qu'on se rend compte un peu plus tard que c'était volontaire, que tout avait été pensé. Certains voudront certainement le revisionner pour comprendre pleinement cette série.
Je ne suis pas tombé sous le charme de Dean que je trouve trop plat, trop inexpressif à mon goût, mais c'est largement compensé par la personnalité de Pharm qui est à croquer. Je découvre cet acteur avec grand plaisir, sa manière d'incarner le personnage m'a conquis.
Pour le couple secondaire, je ne peux pas dire grand chose car on n'en voit ou sait presque rien étant donné qu'ils seront au centre de la suite "Between Us", que je n'ai pas encore vu. Ici je les trouve mignon et j'ai hâte de découvrir ce qui leur arrive.
Seul vrai point négatif pour moi, les Longueurs à travers toute la série.
Un plan où le personnage frappe à la porte, on va le filmer à attendre plus d'une minute.
S'il se promène, on va le regarder marcher 3 à 4 minutes...
Et c'est comme ça un peu tout le temps et pour tout.
Sans parler des Flash Back du passé qui reviennent en boucle, si bien qu'à la fin, là où ils sont les plus importants, on les a trop vu et l'émotion s'est en partie envolée, ce qui est très dommage.
J'ai d'ailleurs, très souvent fait avance rapide, ce qui m'a un peu fatigué mais ne m'a pas empêché de savourer cette série que je ne voulais pas voir s'arrêter.
Was this review helpful to you?



