La représentation de la "Naïveté" devrait avoir des limites...
Ayant lu le manga il y a quelques mois (peut-être un peu plus en réalité, vu les souvenirs qu'il m'en restait..) et l'ayant trouvé "mignon" (Oui, en gros, à lire une fois quand tu veux passer le temps, puis oublier presqu'aussitôt...), j'ai été intriguée par cette adaptation.Je me suis donc lancée une fois la diffusion finie... Et comme pour le manga, j'en ressors avec la même sensation juste "C'est mignon" rien de plus... Il y a pas vraiment d'évolution chez les personnages... De plus, j'ai souvent été frustrée par Taishin... Est-il vraiment si naïf et inexpérimenté ? Ou dépeint-on le syndrome d'Asperger ? Aller savoir... (Je n'ai pas de souvenir d'avoir été interpellée par ce personnage dans le manga... Étrange... J'imagine que le "lire" et avoir une représentation visuelle/auditive change pas mal la donne...)
Bien que je ne comprenne pas trop cette "vague" autour de ce drama, cela reste une petite histoire assez sympas à regarder lorsqu'on ne veut pas se prendre la tête.
Was this review helpful to you?
A bas la soumission au Sempaï !!!
C'est bien fait... Bon acting... acteurs tout mimis.... mais voilà ! !!Une circonstance de rencontre mais pas vraiment d'histoire profonde.
C'est vraiment très très soft.
Même si on ne s'ennuie pas, on sent qu'il manque qq chose pour dynamiser l'ensemble.
Le côté soumission au sempaï commence à m'agacer🤔👿
Was this review helpful to you?
Amei o Bl
é tão singelo tão delicado é uma até características dele japonês que é a questão do desenvolvimento lento dos protagonistas, porém tem-sempre a questão de atuação roteiro cenografia. O que torna o drama mais interessante e bonito. tocante!Was this review helpful to you?
Adorei poder assistir um bl tão lindinho igual esse. Os personagens são muito queridos e o casal tem uma relação tão leve e pura, adorei ver eles descobrindo o amor aos poucos, com um relacionamento confortável e delicado.
Não esperava muito quando fui assistir mas no final eu fiquei apaixonada!! Vale muito a pena assistir.
Was this review helpful to you?
nhận xét
ê phim này dễ thương quãii, phim này t xem lâu lắm rồi, từ lúc coi tới giờ mấy năm hơn rồi, t lọt hố Yoji Wase cũng vì vai này, ổng đẹppp, phim nội dung dễ huông, tuy k có gì đặc sắc nhưng kiểu đáng eoo lắm, mô tuýp nhẹ nhàng, diễn viên diễn cũng ổn, mà nó hài ác =))), có cái bot vô vai này kiểu bị hiền với dễ ngại quó hơi bực nhưng nhiều khi cũng cutii, nói chung đáng để xem thử lắm nhe, 2 đứa siêu siêu dễ thương luôn , t đánh giá khá cao bộ này, đúng là J-BL ít khi làm t thất vọng lắm heheee @@Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
"If I want something, I must have it."
Que drama gostoso de assistir, eu não esperava por isso. Apesar de parecer aquela coisa clichê de descoberta de sentimentos, o drama tem uma história que vai sendo pincelada pouco a pouco muito mais profunda.O medo de Takara se tornar sua mãe quando tem comportamentos parecidos, é compreensível, ele foi magoado, abandonado e até mesmo desprezado quando tentou mostrar a beleza que via em pequenas coisas a ela.
A fala: "If I want something, I must have it." quando se conectando com a analogia das bolas de vidro (alo infância e minha coleção de bolas de gude pelo mesmo motivo do drama hahaha) com os olhos do Taishin traz todo o medo que ele sente em fazer mal a quem ama e o ama.
Já o Taishin, eu simplesmente adorei a maneira em que ele foi questionando, descobrindo e indo adiante em seus sentimentos, o que iniciou-se como uma transformação de gratidão/salvação, foi transformando em admiração, a ânsia em estar junto até a consolidação do amor.
São dois personagens opostos, porém ao mesmo tempo iguais, ambos feridos, porém maduros em muitos aspectos. Gostei que os dois conseguiram se expressar muito bem, apesar de ter receio da reação do outro.
Apesar de sempre acabar esperando um pouco mais de intimidade, em toques, ou puro afeto como abraços, o drama sempre faz questão de lembrar que o Taishin tem apenas 19 anos e como veio de uma cidade do interior, nunca teve essas experiências e conexões, então faz total sentido no desenvolvimento lento do romance.
Vale a pena assistir, são episódios curtos, mas que tem uma mensagem bonita.
Was this review helpful to you?
A única coisa que eu senti falta é de algo mais emocionante acontecendo entre eles dois, mas isso vai de gosto pra gosto, pra quem gosta de um bl mais pacífico, Takara no Vidro é perfeito. Outra coisa que me incomodou um pouco mas também pode ser considerado um ponto positivo em outros olhos foi o fato do Taishin ter uma personalidade muito inocente pra um quase adulto que entrou na faculdade. Fora esses detalhes, eu gostei de acompanhar o lançamento e cada ep me deu um certo conforto, o foco do bl ficou apenas nos protagonistas e seu relacionamento, o bl não tem muita mudança no cenário ou na história, mas você consegue se entreter e você não fica tanto entediado porque eles souberam bem adicionar alguns detalhes pra preencher esse vazio.
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
Hay tres certezas
La primera certeza es que Taishin, como personaje, es una mezcla entre lo adorable de la juventud y lo agotador hasta el extremo de aquello que se pasa de naïf.La segunda certeza es que adaptar un tomo a 10 episodios es un error y, si no generas suficiente material, el ritmo de la narrativa se estanca y se vuelve agotador.
Y la tercera certeza es que Iwase Yoji es brutalmente guapo.
Coge esas tres certezas y haz lo que quieras con ellas, pero cuéntame tu opinión cuando acabes.
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
Taishin personaggio infantile e fastidioso
Ho abbandonato la serie al quinto episodio. La caratterizzazione di Taishin è peggiorata sempre più di episodio in episodio, tanto che alla fine non l'ho retto più. Forse l'intenzione era quella di rappresentare Taishin come puro e ingenuo, ma il suo comportamento va ben oltre l'ingenuità. Sembra avere la capacità di comprensione di un bambino di 10 anni, e le situazioni proposte sono davvero inverosimili e pertanto molto fastidiose da guardare (ad esempio tutto l'imbarazzante quarto episodio in cui Taishin pensa di essere un fan di Takara, oppure quando Taishin rimane sorpreso nel venire a conoscenza che uomini possono amare altri uomini, credo nel terzo e poi all'inizio del quarto episodio: come può un ragazzo di 20 anni non sapere che esiste l'omosessualità??, e poi ancora quando chiama Takara per mandare via l'uomo dell'autobus che lo ha seguito fino a casa: la cosa incredibile è che Taishin si spaventa e chiama Takara per mandalo via, ma in base al dialogo successivo con Takara non ha minimamente capito cosa volesse quell'uomo e perchè lo aveva seguito a casa). A questo aggiungiamo tutti i clichè tipici della caratterizzazione dell'uke nei bl giapponesi, in particolare goffaggine e bassa autostima.Was this review helpful to you?



