Uma História Única e Sensível!!!
Gente, que BL incrível e extremamente sensível, Japão mais uma vez não decepcionando quando o assunto é contar uma boa história. A temática da deficiência auditiva foi abordada de forma tão delicada e didática, e deu toda a densidade e sutileza para a história de amor de Taichi e Kohei. E eles me deixaram completamente apaixonado, ao mesmo tempo que me deixaram desidratado, de tanto me fazerem chorar. Taichi é aquele tipo de personagem desastrado, impulsivo, esforçado, meio burrinho, infantil, mas de uma sinceridade, coragem e empatia invejável. Impossível não cair de amores por ele e seu jeitinho único de ser. Taichi é o sinônimo da resiliência, apesar de seus traumas, ele não se permite abalar e está sempre disposto a guardar sua dor para ajudar o próximo. Já o personagem de Kohei, nos presenteia com os desafios da vivência de uma pessoa com deficiência auditiva, de forma tão profunda e peculiar. Com toda a sua jornada de introspecção, inseguranças, preconceito, aceitação, amor próprio e felicidade. Taichi foi simplesmente luz na escuridão de Kohei, o trazendo novamente para a vida, através da paciência, amizade e empatia. Fora as reações hilárias e espontâneas dele, ao se deliciar com os almoços fornecidos por Kohei, até eu ficava com vontade de fazer uma boquinha. E esse foi outro destaque da série, a gastronomia variada e deliciosa feita em grande parte pela maravilhosa e compreensiva mãe de Kohei, Ryoko. Todo o elenco secundário foi magistral nas atuações, como o avô de Taichi, os amigos dele Yoko e Yasu, sua rival Maya e seus empregadores Tadao e Sai. Foi uma série que não trouxe uma temática nova, mas fugiu do óbvio ao retratar com tamanha sensibilidade, um amor e amizade que nasceram da adversidade de uma deficiência e da compreensão e respeito pelo outro. Não esperem beijos, pegações ou um relacionamento BL redondinho do jeito que estamos acostumados, pois o relacionamento de Kohei e Taichi é construído gradativamente até o final, passando por toda sua complexidade, inseguranças, dúvidas, autopiedade, descobertas pessoais e aceitação mútua da transição do sentimento de amizade para amor. Resumindo, foi mais uma experiência com um BL japonês, de extrema qualidade e inesquecível. Enredo coeso e muito sensível, atuações impecáveis e personagens muito bem construídos, Osts maravilhosas e cenografia e fotografia inspiradoras. Minha nota vai ser 10 para esse BL, por todo o conjunto da obra que não decepcionou ou deixou a desejar em nenhum episódio, e ainda trouxe com leveza uma história de amor tão única e aconchegante.Recomendadíssimo ⭐⭐⭐⭐⭐
Was this review helpful to you?
Delicata storia di un'amicizia - preludio di una BL - sul tema della disabilità
Drama giapponese carino, non eccellente ma comunque ben fatto.Tra i pregi sicuramente il modo in cui viene trattato il tema della disabilità uditiva, che non si ferma solo all'ovvietà ma porta a riflettere anche in merito alle conclusioni affrettate e stereotipate , quasi tutti gli ipo-udenti fossero fatti con lo stampino (qui si parla di udito ma il concetto vale rispetto a qualsiasi forma di disabilità). Altro pregio è la caratterizzazione dei due personaggi, sicuramente curata, e la loro evoluzione nel corso della storia: per Kohei si tratta di un grande cambiamento fatto di piccoli passi rispetto al trovare un nuovo modo di relazionarsi con gli altri, un percorso che vede in Taichi una figura chiave, e non solo perchè sviluppa nei suoi confronti un interesse che va oltre l'amicizia. Anche in Taichi si può notare una crescita, forse meno apparente e marcata, che va comunque al di là della comprensione tardiva dei suoi sentimenti nei confronti di Kohei.
Il tutto trasposto in una modalità bella e delicata, ma al contempo emozionante, soprattutto in certi passaggi e rispetto ad alcune conversazioni, impreziosite da frasi dense di significato. A livello di recitazione nulla da dire, due giovani attori con un buon potenziale e alle prime esperienze quali protagonisti: mi auguro di ritrovarli in futuro in altri lavori.
Di buono c'è molto, quindi, ma non tutto. Alcuni aspetti hanno un po' penalizzato la serie, in primis l'averla proposta come una BL quando nei fatti il tema romantico non è di fatto quello predominante. Più correttamente la definirei come una serie che porta all'inizio di una BL, che è cosa ben diversa. Va da sè che le scene romantiche si riducono a una sola, pur riproposta svariate volte quale ricordo che torna alla mente dell'uno e dell'altro. Anche il finale è sembrato un po' sottotono, poteva concludersi in modo più gratificante semplicemente rimanendo fedele al manga e senza quindi doversi spremere più di tanto le meningi. Altra pecca riguarda la caratterizzazione dei personaggi secondari, davvero minimal e poco tenuta in considerazione.
Aspetto poi omnipresente nelle serie giapponesi è quello dell'incertezza e del fraintendimento dovuto a una mancanza di comunicazione, che tende a trascinare alcune questioni per qualche episodio di troppo.
In conclusione, una serie sana e delicata se la si intende come l'inizio di un'amicizia tra due ragazzi singolari, un rapporto che li arricchisce e li aiuta a crescere e che porrà le basi per diventare qualcosa di più. Ma fuorviante se intesa come vera e propria BL. Tuttavia, con questa consapevolezza ben chiara in mente, direi proprio che vale la pena guardarla.
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
O Conforto Suave que Não Deixa Marcas
Foi como "tomar um banho de sol numa tarde de inverno": ela aquece, conforta, mas é suave e passageira. Seu poder reside na quietude. Acompanhar Kohei e Taichi foi uma experiência de cura. A abordagem da deficiência auditiva foi feita com muito respeito. No entanto, o que a limita é, ironicamente, a mesma calmaria que a torna boa. A falta de contato físico é notável. Para um casal com uma conexão tão profunda, a ausência de qualquer demonstração de desejo romântico real faz com que a relação, visualmente, pareça um "bromance" glorificado. Faltou um pouco mais de "gás" no desenvolvimento da trama para torná-la inesquecível.Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
uno de los bl más tiernos
que serie más hermosa, la vi cuando estaba en emisión y era esperar cada semana con ansias que llegara un nuevo capítulo. AME la historia, me gusto que allá sido inclusiva y le de visibilidad a las personas con baja audición, la novela abarca al amor desde una perspectiva interesante y diferente, mucho más inocente y pura, lo que para mí la hace todavía mejor. ame ver el desarrollo de los personajes, como poco a poco se fueron enamorando, como taichi descubrió lo que es querer y como kohei pudo abrirse a confiar. super recontra mega recomendada🫶💗Was this review helpful to you?
review
mình nghĩ đây là bộ phim Bl của Nhật đáng xem nhất, nội dung khá mới lạ nói về người khiếm thính, thật sự kịch bản và cách truyền tải phim đã chạm tới tim mình. Khiếm thính không có nghĩa là họ không muốn có bạn, có tình yêu, họ là những con người cô đơn và tự ti. ngược lại, na9 kia thì lại thân thiện, dễ gần dù bị ai nói này nói nọ vẫn muốn làm bạn với bạn kia. Tình yêu 2 người phát sinh. Mình thích nhất lúc tỏ tình bằng ngôn ngữ kí hiệu, nó khiến mình chạnh lòng lại thế nào ấy. Nói chung phim này hay rcm nheWas this review helpful to you?
10/10 | laugh and crying in every episode
I read the manga first, then I watch this.. It is look similarly with it's manga.. The casts are doing great acting. I watching this till episode 9, and till I wrote this, I dont know how much episode do they have. But I hope it should be long story series.But unfortunately, the duration is arround 25-30 mins only per episode. But so far, it is quitely touching.. They don't showing any nudity or even sensual activity.. Literally love story between 2 boys, where they complement each other.
The boys are super kawaiiii, and their acting seems so natural. Not only romantic, also the comedy is good.. I hope it can be shown in netflx.
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
¿Por qué todos los BLs japoneses hay problemas de comunicación entre los protagonistas?
¿Por qué todos los BLs japoneses hay problemas de comunicación entre los protagonistas? ¿Es el main point de la serie? Toda la historia que se precie tiene que tener un point donde los protagonistas tienen sus momentos, donde parece que todo va a acabar mal y entonces para no hacerse daño deciden separarse. ¿Por qué los japoneses deciden que sea siempre la falta de comunicación? Es algo que me fascina , la mayoría de los BLs japoneses que he visto pasa eso tío, estoy al moño y más en esta serie que parecía que Taichi iba directo diciendo las cosas. Los primeros seis capítulos son maravillosos y serían un 10 pero siento que la segunda mitad hace todo que la serie vaya a peor. Desde la introducción de una tercera persona, que no para de tocar las narices porque separa a los protagonistas y se las da de sabionda que me ha hecho odiarla en todas sus apariciones, a meter un nuevo trabajo a Taichi, que si bien le hace replantarse las cosas, guay. Me parece que el reducido tiempo (menos de 6 capitulos de menos de 30 min) , no consiguen establecer una buena base para la trama y asi que tenga sentido. No me he enterado bien que hace la empresa y que intenta cambiar Taichi de los valores de la empresa. No entiendo porque Taichi no le cuenta donde trabaja a Kouhei, es algo que no comprendo. La confesión sinceramente me ha dejado fría, han habido mejores momentos (en mi mente se confesaron cuando estaban de viaje con los amigos y estaban ellos dos solos de noche viendo las estrellas).Me parece que hace un trabajo mágnifico en la actuación Nakazawa Motoki. No te conocía cariño pero me parece que has sabido lleva muy bien tu personaje.
No considero que en si sea un BL porque el único momento que podría considerarse BL me ponen un ángulo de cámara que no me deja ver el beso :(
P.D: tenía ganas de ver este BL casi desde cuando salió, me esperé porque sabía que una vez que empezase me iba a enganchar y como he dicho los 6 primeros capítulos son buenos pero luego se echa a perder y eso me ha dado pena. Si hubiera visto la serie durante la emisión probablemente la hubiese dejado porque me hubiera tocado sobreranamente las narices.
Esperaba mas de estos gays :(
Was this review helpful to you?



