I Told Sunset about You

Permulaan Brilian dari Nadao Bangkok

Story
Sebenarnya, kalo dari story memang tema dengan pendekatan ini banyak diimpelmentasiin di berbagai series genre BL/LGBT+ kebanyakan. Memuat tentang hubungan rahasia, struggle menjalaninya, masalah dengan teman, keluarga, dan berujung. Banyak Trivia yang perlu kalian cari, misalnya Bunga sepatu yang ternyata merupakan flora khas lokal Thailand Selatan memiliki berbagai warna, dia memberikan identitas kepada pemain utamanya, terutama untuk Oh-Aew yang diberi warna merah, dan Tarn yang diberi warna Ungu. Nadao mengemas seluruh cerita yang kompleks ini hanya dalam 5 episode saja, jadi seharusnya ini ditujukan agar kita sebagai penonton gak terlalu terlena, tetapi sebenarnya bikin Addicted jg dengan kesedihan di setiap episodenya. Secara umum, memang benar jalan cerita ITSAY sangat rumit, dan emosi yang ditimbulkan pun seperti kalian menaiki Roller Coaster tapi disajikan dengan seimbang dan indah.

Acting/Cast
Billkin x PP, mereka memang udah deket dari mereka masih SMA, dilanjutin dengan keduanya berada di series yang sama sebagai supporting role di My Ambulance yang juga besutan Nadao Bangkok. Mungkin kebanyakan orang mereka ship aktor BL setelah seriesnya ada. Tapi Billkin sama PP ini di Ship dari pas my Ambulance, mirip kayak Korn Knock yang awalnya jadi supporting role di series Bad Romance yang diangkat jadi film BL berjudul Together With Me.
Studio Nadao Bangkok gak main-main milih Cast, gw yakin mereka sebelum masuk Studio di interview musik juga jadi kebanyakan dari mereka memang sudah terlatih menjadi seorang penyanyi, terutama buat ngisi OST series mereka. Kemudian untuk ITSAY, ada beberapa cast baru yang melalui proses yang panjang untuk membentuk karakter mereka. Kalo kalian mau tau seberapa rumitnya proses yang dilalui cast, kalian bisa lihat video Dokumentasi mereka. Akting mereka sangat natural, dan intense. Penonton pun tidak bosan jika dalam sebuah scene tidak ada dialog sama sekali, tetapi ekspresi, gestur tubuh mereka bisa di tangkap oleh para penonton.

Music
Paling Nampol Sejagat. Dari Atmosfer, Lirik, Instrumen dan penyajiannya dalam scene sangat pas. Dalam press conference nya mereka menyebutkan terdapat tiga OST utama, dua di antaranya Skyline dan Can't Translate. Satu OST lagi kemungkinan besar bakal dinyanyiin sama PP dan Billkin di Episode Final. Gw Soroti Skyline versi Kin dan PP itu ternyata terdapat lirik yang berbeda yang memang itu mewakili karakter mereka masing-masing.
Kemudian, untuk musik scoring juga benar-benar disajikan dengan Seimbang, Gw pengen soroti instrument Piano yang mungkin kalo kita denger dengan seksama progresi chordnya agak aneh, bisa di terjemahkan seperti kecampur adukkan emosi antara senang, sedih, bingung, dan cemburu. Selain itu penempatan Instrument Only dan Vocal Only dari OST pada Scene juga sangat menyayat hati.

Rewatch Value
Gw yakin, banyak scene yang menjadi ikonik, dan mungkin beberapa scene juga sangat relate dengan beberapa orang. itu jadi salah satu poin penting orang akan kembali menontonnya. Gw sendiri sebenernya cukup nonton sekali dalam satu hari walau tanpa subs. gw yakin jika kalian nonton berulang dalam hari yang sama, itu malah bikin kalian sedih terus sepanjang hari. jadi gw bisa simpulkan Rewatch Value disini untuk Long-Term. gw yakin kebanyakan orang akan kembali menontonnya dikala tontonan lain masih berada pada level stagnan.

Overall
Jadi sampai Episode 4, setelah gw nonton tanpa subs di Line TV, dan karena gw gak ada duit jg bwt beli di Vimeo, gw tetep bisa menerima semua perasaan, kegelisahan, pokoknya seluruh emosi yang di tampilkan pada ITSAY. Tanpa subs pun gw rasa kalian bisa menerjemahkannya sendiri. Full satu hari setelah nonton Ep. 4 itu bikin hati gw berat dan tertusuk. gw baca komen, baca twitter, ig, dengerin seluruh OSTnya pasti selalu nangis, bukan gw lebay, tapi memang tiba-tiba itu bisa dirasakan.
Oke, sama seperti persepsi review lain, Masterpice. Just Masterpiece. ITSAY, logisnya gak bisa dibandingin sama series BL Lainnya, karena memang bukan pada levelnya dan memang sebenarnya ia juga bukan hanya sekedar "BL", tetapi itu merupakan Hidup, Lifestyle. Kalian bisa merasakan struggle yang dialami tiap pemainnya, bukan cuma karena masalah cinta, tapi persahabatan, keluarga, dan budaya.

Gw salut sama BK, PP, seluruh pemeran lain, PBoss, Seluruh tim, Nadao Bangkok overall Good Job. Gak heran memang besutan Nadao Bangkok itu gak cuman menyajikan Kuantitas, tapi lebih memprioritaskan Kualitas. Series ini literally Most Recommended. Gak aneh NB gak publikasi di Youtube Publicly, karena gw yakin biaya produksinya juga mahal :). so Support terus buat International Fans melalui Vimeo, kalo enggak, silahkan lihat no-sub version di Line TV pake VPN Thai, baru kalo masih struggle cari di sumber lain. Mari kita sama-sama support buat mereka.

Love, from Indonesia

Read More

I told Sunset about you - は今年最後にして最大の傑作の予感がする

ろーんぐろんぐたいむあごー。
タイ沼どころかタイBLなんて言葉もなかった頃に「Hormones」という青春群像劇がありました。
GTHという映画会社が制作を行い本国では爆発的な人気を博したその作品に、多数のキャストを送り出していたのがNadaoBangkokというタレント事務所。
GTHが解散した後も、事実上その後継企業であるGDH556とガッツリ組んで仕事をしている印象の多かったNadaoBangkok。
最近ではタレントマネジメントだけじゃなく、音楽だったり、映像制作にも積極的に乗り出しているようです。

そんなNadaoBangkokのオリジナルブランドにして、おそらく初のBLメインのミニシリーズ（全5話）がこの「I told Sunset about you」。
ほぼ直訳するなら「夕暮れに君のことを語った」となりますね。
筆記体の英語タイトルといい「君の名前で僕を呼んで（Call me by your name）」を強く意識したと思われるタイトルです。
と言いつつもこの作品。
チャイニーズマーケットを強く意識してるので、中国のことわざだったりするのかもしれません。
が調べた限りでは、それっぽいことわざは出てきませんでした。

さて、このI told Sunset about you。
インターファンフレンドリーとは決して言えないNadaoらしく＾＾；
（現時点では）Youtubeで気軽に見れたりはしません。

TharnTypeのスペシャルエピソード同様に米国産の動画配信サービスVimeoのオンデマンドコンテンツとしてインターファンには有償で提供されています。
どん！
字幕は英語と中国語。
そして気になるお値段ですが、一時間強の第一話はおよそ1200円、しかも１ヶ月限定のレンタル扱いとなっております。
僕はどこからもお金もらってませんので、遠慮なく言いましょう。

「高いよ！高すぎるよ！」

これはインターファン共通の感想だったのか、２話目からは600円でレンタルが可能に変更になりました。
全５話なので全部見るなら4000円弱となるでしょうか。
映画２本見てもまだ届かないこの強気の価格設定に二の足を踏んでいる方もいるでしょう。
昔を知ってる人ならNadaoというブランドで「これは見る」って思うでしょうけど。
Nadaoはこの２、３年（というか最初からか？）インターファンの掘り起こしをほとんどやっていないと思うので、キャストも知らんし制作会社もよく知らん、あげく英語字幕の作品に4000円も出せませんよ……。
という気持ちも判らないでもありません。
が！
僕も一話を見ただけです。が！

これはかなりの傑作の予感。
課金しても心の満足度では充分お釣りがくるレベルの作品（なのではないか）と感じますよ！

さて、前置きがえらく長くなりましたが＾＾；
I told Sunset about you第一話の感想を
Tehは受験シーズンまっただなかの高校三年生。
コミュニケーションアーツ学部への進学を希望していて面接では得意のチャイニーズオペラを披露した（推薦入試のような物だと理解するのがいいようです）。
首尾は上々、バンコクから実家のプーケットに戻るTehは面接で聞かれた親友との事を思い出す。

親友の名前はOh-aew。
５人位の男子グループの中でも、特にOh-aewと仲良くなれたのは「役者になりたい」というTehの夢をバカにしなかったから。
「特に夢はないし飽きっぽいから続かない」というOh-aewは、Tehの夢の実現のために芝居の稽古（という名のチャンバラごっこ）につきあってあげる。
こうして２人は、いつも一緒に行動するようになる。
必然、TehはOh-aewの些細なクセまでも把握するようになっていた。

「嫌な匂いをかいだように鼻をひくひくさせるのは実は背中が痒いだけ。それを知ってるのはたぶん俺だけだったと思う」

と、判りやすい伏線が張られましたが、これが回収される場面ではきっと涙腺が決壊するんでしょうね。

２人の関係に転機が訪れたのは、中国の旧正月が近づいたある日。
やる事になった演物が、Tehが役者を志すきっかけとなった中国の時代劇だった。
「当然自分が主役に抜擢」
と思っていたTehだったが、先生が主役に指名したのはOh-aewだった。
とまどう２人。
Tehは落胆をこらえて、Oh-aewに依頼を受けるように言う。

Oh-aewをまめにサポートしつつも、時折見せるTehの「ガッカリ」した表情と乾いた笑顔がいじましい。
本番中の舞台の裏で、Oh-aewと同じ剣舞を舞うシーンは初回最初の泣きどころ。
「自分がやりたかった」というTehの本音が、セリフではなくアクションで表現されていながらも「いじましいなぁ」「寂しいなぁ」という印象を感じさせるシーンです。
やせ我慢の美学というか。
表舞台に立つOh-aewに向けられた盛大な拍手。
それを舞台裏で聞きながら、わずかに肩を落とすTehの背中もまた寂しい。

ここでかかっているのがクラシックアレンジしたメインテーマ。
アレンジを変えて劇中あちらこちらにかかっては涙腺を直撃してくるこのメインテーマ。
歌詞付きの大元の曲はこちらです。
どん！
Oh-aew演じるPPが歌うチャイニーズ版を貼りましたが、主役Tehを演じるBilkin版もございます。
本家歌手が歌うバージョンもありまして、３つ全て聞きましたが作品全体に漂う「寂しさ」を体現してるのはこのバージョンかな、と個人的には思います。

Tehのアシストもあり、なんとか本番を乗り切ったOh-aewは演技の魅力に取り憑かれてしまい「役者になりたい」と言い出した。
これが嫉妬を押し殺していたTehの気持ちを逆なでして２人は喧嘩してしまう。

明日になれば何事もなかったように元にもどると思っていたのに、それ以降２人は口も聞かなくなって、ついには互いの存在を無視するように。
やがてTehは進学校に転入して２人は会うこともなくなった。

そして現代。
進学校に通うTehには全方位的に可愛い意中の女の子がいる。
Teh本人もわりと真面目な好青年に成長。
先日の面接は上々だったけど駄目だった場合にそなえて中国語の補講を受けようとしていた。

一方のOh-aewは舞台に夢中で自身で劇団を立ちあげる程のはまりっぷり。
親はリゾートホテルを経営していて（プーケットという土地柄がでてますね）暗に継がないのか？と言っているが、彼はTeh同様にコミュニケーションアーツへの進学を希望している。
問題なのは、Oh-aewは中国語の成績があまり、というかだいぶ良くないことだ。

かくして２人は中国語の特別クラスで再会を果たした。
対抗心に燃えているのは２人とも同じ。
という事が後ほど明かされるわけですがTeh目線で語られるこのドラマでは、Teh１人だけが燃え上がってるようにしばし描写されていきます。

くわえて微妙にほのめかされるのがOh-aewと友人Basの関係性。
Basの車で、２人わずかにシートを倒して、しゃべるでもなく、みつめあうでもなく、静かに目をつむって時を過ごす。
かなり心を許していないと成立しない時間の過ごし方だと思うんですよね。
どっちもなのか、どっちかがなのかは一話の段階では判りませんが、まぁ「ただの友達」以上のなにかがあることを感じさせます。

無視を決め込むOh-aewに、対抗意識を燃やすTeh。
険悪な空気が変わるのは先日の試験結果発表の日。
Tehは見事合格を勝ち取る一方で、Oh-aewの名前はリストには乗っていなかった。

かって親友だったOh-aewの落ち込む姿を見て、後を追うTeh。
平凡な17歳、18歳にとって人生最初にして最大の敗北感に打ちのめされているOh-aewは当然＾＾；
追ってきてほしくない。

追いつく前から号泣５秒前と言う表情で、追いついた瞬間「これで満足かよ」と号泣モードに。このタイミングで「ママ」から電話がかかってくるから、なおのこと惨めさに拍車がかかる。

ちなみにハッキリ言及はされてないのですが、Tehが追いついたこの場所は彼らが仲違いした場所と同じ場所ではないかと思います。
「ほっといてくれ」
と言われたのに、Tehは彼をほっておけない。
２人が親友だった時に過ごした浜辺にいってみると彼は１人そこにいた。
「合格するには点が低すぎる」とあてこすったことをまず謝って、それからずっと心にひっかかっていた仲違いした

時の事を「謝りたくて」とTehは切りだす。
眉間に皺を寄せながら黙って聞いていたOh-aewが、わずかにクシャッと顔をゆがめた後に泣いてるんだか、笑ってるんだか判らない表情で、うんうんとうなづく。
いかつい顔をグシャグシャにゆがめて泣くTehとの対比。
彼らの背後に広がる海の信じらんない美しさ。
そして芝居にバッチリあわせてOSTの効果は絶大で、爽やかな涙がこぼれます。
ブログ書くために、ここだけ（３回くらい）見てもまだ泣けますね。
こうして２人は長い対立の日々を終える。
こっから恋に発展するのは次回以降のお預けだ。
一話の終わり方のかっこよさもサイコーだ！
待て次号！

Read More

UNA OBRA MAESTRA - "I Told Sunset About You"

Este noe sun simple BL de amor entre dos chicos, verdad es una obra hermosa. empezando por la quimica entre esos dos persnajes principales, es impresionante, la tension sexual se puede ver, sin si quiera ellos ponerse un deso encima. Unas actuaciones buenisimas, la fotografia 100-100, en general visuales de ensueño y una historia demasiado bella, muy bien contada. Cada dialogo, cada escena tiene una razon de ver, 5 capitulos de pura poesia audiovisual. El desasorro de cada uno de los personajes es espectacular, las analogias de sus acciones y situaciones son esquisitas. Una relato basado en una historia de amor real, contada de una manera tierna pero muy real.

Read More

KESİNLİKLE İZLENMELİ

yakın zamanda izlediğim en iyi ve en estetik dizilerden biriydi. şekilsel açıdan da içeriksel açıdan da takdire şayan kesinlikle.
ben normalde müziklere dikkat etmem ama sahneler için seçilen müzikler duyguları o kadar iyi yansıtıyor ve güçlendiriyor ki şaştım kaldım. birkaç yerde sırf müzikler yüzünden ağladım. bunun yanında kurgu ve anlatı da yine tam olması gerektiği gibiydi. hızlı akışı olan bir dizi değildi ama asla sıkmıyordu, gereksiz olay ve saçmalıklar yoktu; akış bozulmadan 5 bölüm boyunca devam etti. mekanlar, dekorlar ve renkler de çok iyi seçilmişti. söylemeden edemeyeceğim, biçimde beni en çok etkileyen şeylerden bir diğeri de anlatı içinde yer alan izleklerdi. defterlere serbest çağrışım ile yazılan ya da rastgele okunan kelimeler bu izleklerden birisiydi mesela. o kelimeler olayları ve durumları özetler nitelikteydi; hikayenin akışı, karakterlerin duyguları o kelimelerden okunabiliyordu. önemli küçük detaylar... kesinlikle emek harcanmış bir dizi.
biçimin yanında biraz içeriğe de değinmek istiyorum: benim için bu dizinin en önemli artılarından biri de -kesinlikle- problematikliğin diğer popüler bl'lere nazaran az olmasıydı. yok demiyorum, birkaç bölüm boyunca çiftimizin ne kadar toksik bir ilişkilenme içine girdiğine şahit olacaksınız ama şahsen bunu affedebiliyorum çünkü pişmanlıklar ve değişimleri de görüyoruz devamında. hiç kimse kusursuz değildir, ben de problematik davranışlar içine girebiliyorum. önemli olan bunları fark edebilmek, eleştiriye açık olmak, öz eleştiri yapabilmek ve en sonunda da özür dileyip bu problematiklerin tekrarlamaması için uğraşmaktır. medyada lgbti+fobi gözükmesin demiyorum ama görünüyorsa da bu romantize edilmemeli. "tharntype" çok sevilen bir bl ama bir homofobiğin, bir şiddet failinin, bir ayrımcının nasıl romantize edildiğini ve bu durumun "aşk" adı altında nasıl meşrulaştırıldığını görüyoruz. bu işte problematik olan. "i told sunset abut you"nun dizi böyle değil. karakterler birbirlerine karşı sorunlu davranışlarını fark ediyor, sessiz bir özür ve anlaşma ile çözüm yolunda adım atıyorlar. kalbimi çok kırdı bu dizi ama asla politik bir kırgınlık değildi bu. klişelerden de olabildiğince kaçınılmış bunu da ekleyeyim.
son olarak, tekrar etmekte fayda var diyerekten: kesinlikle izlemeye değer.
update (25.12.2020): izledeğim çoğu bl'de beni en çok rahatsız eden şey karakterlerin fazla normatif ve aşırı maskülen olmasıdır. sanki karakterleri yaratan kişiler bu karakterlerin de "heterolar gibi normal(!)" olduğunu ispatlamak istercesine maço, sahiplenici, sert, duygusuz vb. yazarlar karakterleri. onlar da erkektir. kendi adıma konuşmak gerekirse ben bu tiplemeden çok sıkıldım. ben artık maço erkekler görmek istemiyorum. artık bana feminenliğiyle barışık, sürekli erkekliğini kanıtlamaya çalışan, pasif/aktif gibi ikiliklerden kurtulmuş karakterler görmek istiyorum. bu dizi bir açıdan bana bunu sağladı. ana karakterlerden birinin cinsiyetini sorgulaması o kadar önemli bir olaydı ki benim için anlatamam. başka hiçbir bl'de benzerini görmedim çünkü çoğunda tüm karakterler aşırı maskülendi. maskülen mi olmamız gerekiyor? neden? neden masküleniteyi bu kadar popülerize ediyoruz halbuki çok toksik bir şeyken?
kendimi keşfetme sürecinde ben de yaşadım bunu. maskülen değilim, olmak da istemiyorum. "acaba yanlış(!) bedende mi doğdum?" diye sorgulamıştım. bu dizide de bunu görmek karakter ile bir ortaklık kurmamı sağladı. bu sorgulamayı tek yaşan kişi ben de değilim birçok insan bu süreçlerden geçiyor, hepimize dayatılan bazı cinsiyet normları var ve bunların altalarında eziliyoruz. diğer LGBTİ+ temalı dizilerde, bl'lerde bunları neden göremiyoruz? niye tüm karakterler aşırı maskülen, kavgacı, aşırı kıskanç, neden hepsi kaslı, yakışıklı?eğer bu yazıyı okuyan varsa lütfen artık bu tür klişeleri romantize etmeyi keselim. "erkeklerden değil sadece senden hoşlanıyorum gibi" cinsel yünelimleri utanılacak, kabul edilemeyecek bir şey haline getiren klişelerden; "seviyorum ki kıskanıyorum" gibi şiddet dolu ilişkileri romantize eden; "erkek adam şunu yapar" gibi maskülenliği öven ama feminenliği aşağılayan klişeleri popüler etmeyelim. bu bizlere zarar veriyor, bunu fark etmemiz lazım.

Read More

Tayland BL sektöründeki gelmiş geçmiş en kaliteli dizi

Senaryo o kadar akıllıca ve detaylı olarak yazılmış ki o detaylar sizi daha da dizinin içine çekiyor. Oyunculuk derseniz başka bir boyutta. Bu kadar iyi bir oyunculuk Tayland Bl dramalarda görmedim. Billkin ve PP çok başarılar. Düşünün normalde aktörler göz yaşartıcı kullanmadan ağlayamazken Billkin ve PP senaryoyu yaşadıkları için içten gelerek samimi ağlıyorlar. Bu diziyi izlemeden önce Documentary 1 ve 2 yi izlemenizi öneririm. Sonrasında dizinin 1. bölümünü izleyin. O kadar çok emek var ki insanı diziye bağlıyor resmen. Duygusal dizi izlemem ama bu benim için ilk olarak kalacak. Yönetmen P'Boss bile oyunculuklardan o kadar etkileniyor ki bunu Documentary 3-4-5 de görebilirsiniz. Çok başarılı dizi 11.03 2021 ikinci sezonu bekliyorum

Read More

Um BL com personagens reais que não cristaliza o conceito "amor gay" só pra vender um romance

Minhas espectativas pra I Told Sunset About You estavam beeeeeeeeeeeeem altas, uma vez que tem vários reviews 10 estrelas aqui no MDL. Ainda que com um pé atrás pela média de episódio de uma hora e vinte, eu me desafiei a assistir porque queria sentir a "perfeição" de que todos estavam falando. Vamos a história:

I Told Sunset About You conta a história de dois amigos de infância que brigam por conta de suas ambições em se tornarem atores. Um deles, Teh, muda de escola e só volta a encontrar seus amigos no último semestre do ensino médio, numa aula de reforço de Chinês. Ele reencontra Ohaew, com quem tinha brigado, e eles acabam se reaproximando quando Teh resolve tutorar as aulas de chinês de Ohaew.

Eu estive admirada por esse drama do primeiro ao último episódio, sem excessão. Minha paixão por linguística foi o que mais me motivou a quase virar uma noite para terminar a história o mais rápido possível (mas eu me controlei rs). Eu amei o modo como o plot fluia em volta da ideia deles estarem estudando mandarim, eu amei a sinceridade e o medo que os personagens transmitiam só com o olhar, eu amei as cenas fofinhas e amei odiar as cenas tristes. Tudo, mesmo os pontos que normalmente me frustram em relações interpessoais (personalidades que não sabem como se expressar e acabam magoando o próximo porque acham mais fácil se afastar do que lidar com os próprios sentimentos x.x) me fizeram crescer uma admiração descomunal para com esse drama. Eu super pude sentir a energia de "10 estrelas" que as pessoas tem emanado nos reviews rs.

Portanto, não irei apontar aqui as negatividades de I Told Sunset About You, porque elas são opiniões completamente pessoais e eu espero que o leitor absorva desse texto a seguinte mensagem: I Told Sunset About You é uma história sobre dois garotos no ensino médio que se gostam, mas não é uma história produzida para fazer com que o espectador se apaixone pelo romance BL, é uma história para fazer com que o telespectador se apaixone pelo universo singular em que a história se passa, para que se apaixone por cada detalhezinho.

Read More

Émotions à fleur de peau…

Ce drama, c'est une pépite émotionnelle en plein âge ingrat, l'adolescence. Le corps change, les choix semblent cruciaux, l'orientation scolaire, les rêves et les retours à la réalité. C'est aussi l'heure des premières expériences, des premiers amours. Un rien devient un tout, alors que les émotions sont souvent les plus vives à cette période. Pour moi, c'est ce qui ressort de I Told Sunset About You. Est-il parfait ? Non. Est-il réaliste ? Oui.

L'amour, qu'il soit d'adolescent ou d'adulte, reste un sentiment puissant. Ce drame le met joliment en lumière avec Teh (Billkin Putthipong Assaratanakul) et Oh-Aew (Krit Amnuaydechkorn), deux amis d'enfance qui se sont adorés, séparés et retrouvés. Billkin et Krit livrent des performances franches et honnêtes, jonglant entre timidité, maladresse et tristesse. Chaque message est passé, reçu et ressenti de plusieurs façons. Parfois, ils tâtonnent et ce côté maladroit apporte un charme supplémentaire. Après tout, qui, pendant cette période, était une bombe d'assurance et de charisme ?

Les confessions sont mignonnes, avec en fond le charme des vagues et de la nuit. Parfois, ils se comprennent en un regard, tandis que par moment, quelques étincelles crépitent. Pourtant, c'est toujours mesuré. Toutefois, certaines scènes sont étranges (sniffer des feuilles). De plus, il faut faire l'impasse sur quelques scènes disgracieuses (le combo morve, bave et larmes ne fait pas bon ménage).

En bref, I Told Sunset About You est un concentré émotionnel dans lequel deux adolescents s'entremêlent et se déchirent sur fond de rêves, d'espoirs et des premières découvertes.

Read More

Simplicidade

Simplicidade é a palavra certa para esse BL. Tão leve e confortante (não me sentia assim desde Addicted). Toda a história é bem construída e bem encaixada, não deixando passar nada. Depois de muito tempo, vi um BL tão bem feitinho, com atores excelentes, uma ost excelente, uma história muito boa e uma química entre eles perfeita. Merece a pontuação que tem.
Billkin Putthipong está fenomenal atuando. É digno de muitos aplausos.
Não há muito o que falar sem colocar spoiler, apenas assistam. É bom, viciante e incrível.
Segunda temporada em março, então, aproveitem <3

Read More

Aşk birbirine adanmış hayattır

İki ana karakter etrafında ama çok sayıda güçlü yan karakterlerle bezeli bu dizide; arkadaşlık, rekabet, sevgi, birinin ayağına dolanmak, kıskançlık, şaşkın duygular, birbirinin kalbini yormak, karşılıksız kalan duygular, oğlan çocukların ve genç erkeklerin arkadaşlığı ve büyümesine eşsiz sıra dışı bakışlar var. BL türünü sevenler için vazgeçilmez bir yapım oldu bile şimdiden bence. Tayland yapımı BL’ler içinde çıtayı oldukça yükselttiği söylenebilir. Bundan sonra çekilecek bu türden yapımlara bir eşik olması dileği ile.

Daha önce başka yerlerde de yaptığım yorumlardan buraya parçalar bırakıyorum...

Teh ve Oh-aew ilk defa daha çocukken okula kabul gününde karşılaşırlar. Patlayan havai fişeklerin gürültüsüyle ikisi de korkuyla sinip kulaklarını kapatır. Ama merakla da birbirlerine bakarken tanışırlar. Bakış o bakış öyle bir arkadaşlık başlar ki aralarında, arkadaşlıktan çok ötede, kendine özgü ve eşsiz deneyimlere gebe. Aslında huyları suyları pek de birbirlerine benzememektedir. Belki zıt kutuplar bile denebilir. Ama böyledir insanlar, kime meyledeceğini bilemezsin içinin. İçinin neyi çekeceği senin elinde mi ki? Ama insanların çoğu içinin çektiğini değil de ona öğretilenleri yapmayı seçer o da ayrı mevzu.

Teh; mücadeleci, çalışkan, başarılı, kafasına koyduğu şeye odaklanabilen hatta belki biraz da kendini beğenmiş bir çocuk. Oh-aew ise; dikkati hemen dağılan, naif, değişik az rastlanır bir karakter. Pek bir şeyi kafaya takmaz görünür, ama sanki çok önemli bir şey vardır kafasında, esas önem verdiği bir şey. Herkesten farklı olduğunu sanki küçük yaşlarında farketmiştir. Öyle bir garip bakar tatlı gözleri hep. Teh; başarılı abisinden annesine karşı rol çalabilmek için seyrettiği bir Çin oyunundan uyarlama televizyon dizisi olan Ayın Üzerindeki Kılıç’ı seyrettikten sonra oyuncu olmaya karar verir. Hem de erkek başrol.

Teh; arkadaşının da yardımı ile başrol için çalışırken, ne hikmetse ilkokul öğretmeni tiyatro oyunun başrolü için Oh-aew’i seçer. Oh-aew arkadaşına bakar önce onay alınca rolü kabul eder. Önce arkadaşını destekleyen Teh sonra Oh-aew’in gerçekten oyunculuğu sevdiğini görünce, çocuk aklıyla onu kıskanıverir. Araları bozulur. Aslında Oh-aew oyunculuğu mu sevmiştir? Yoksa Teh oyuncu olmak istediği için mi oyunculuğu sevmiştir? Aslında zaten onun her şeyi arkadaşı mı?

Lise son sınıfta hazırlık kursunda yolları tekrar kesişene kadar hiç konuşmazlar. Ama bu karşılaşmadan sonra daha fazla kaçamazlar birbirlerinden; tekrar arkadaş olurlar. Birbirlerini çok seven insanların arasında garip bir gerilim olduğuna inanırım ben. Özellikle çiftler arasında her şey çok yolundaysa eğer, bu biraz da birbirlerini umursamamak gibi gelir bana. Sanki aşk değil de iş ilişkisi yaşıyorlarmış gibi hissederim. Gerçek ilişkide gizli bile olsa bir savaş olmalıdır. Bu olumlu savaş ve küsüp barışmalar ilişkiye can verir. Birlikteliği sağlamlaştırır. Sınırlarını belirler. Kaybetme korkusu aşkı tekrar tekrar başlatır. Değerini artırır. Belki gizli bir zevk de katar birlikte geçen hayata.

Özellikle Teh, aralarındaki ilişkinin ne olduğunu çözemez bir türlü, aklı karışır. Kız arkadaşı Tan’a yönelir bu karmaşadan kurtulmak için. Oh-aew aslında ne hissettiğini de ne istediğini de bilmektedir. Ama Teh’in ikilemleri karşısında savaşmaktan yorulur ve arkadaş guruplarına yeni katılan Bas’a aşık olur ya da olduğunu sanır.

Dizinin sinematografik teknik üstünlüğü, özgün senaryosu, özlü diyalogları, mekan seçimleri, müzikleri, oyuncu seçimleri, oyuncu yönetimi ve ortaya çıkan oyuncu başarıları gördüğü büyük ilginin nedenini açıklıyor. İyi iş, yoğun emek, ilginç senaryo, başarılı anlatım… On puanlık bir sonuç benim nezdimde.

Read More

BOA MAS DECEPCIONANTE (FELIZMENTE TEM CONTINUAÇÃO)

Essa é uma série que eu sempre via mas nunca cogitava assistir porque não parecia ser a minha vibe, mas como muita gente fala bem eu resolvi dar uma chance, e foi boa, só não muito boa, poderia ter sido muito melhor.

São 5 episódios bem grandes e a proposta é mais intimista (o que eu gosto), mas eu acho que tinha muito choro. Gosto de como retrataram o crescimento, as dúvidas, os erros, as vontades e as descobertas, tudo isso foi muito bem feito, mas ao mesmo tempo tinha muita enrolação e uma aura de bromance rondando toda a relação (o que eu não gosto).

(Menção honrosa para o episódio 3 que foi sem sombra de dúvidas o melhor da série, a intimidade que estava sendo construída foi muito especial, aquela cena deles no chão foi perfeita).

Sim, o Oh-aew sofreu, mas eu não entendo esse ódio todo com o Teh, ele estava obviamente se descobrindo e para algumas pessoas isso é muito confuso e doloroso, o Oh-aew sofreu, mas o Teh sofreu muito mais. Eu fico meio frustrada em como ninguém entende a dimensão da dor da pessoa que erra, não conseguem ver de onde vem esse erro, os erros do Teh são obviamente auto sabotagem.

Enfim, essa é uma boa série fora dos padrões BL, mas o rumo da história foi por várias vezes entediante, tinha muito bromance, 1 misero beijo debaixo d'água (o que torna o momento mais ilusório do que real) e um final bem decepcionante.

É boa, mas existem muitas outras muito melhores.

Dito isso, vi que existe continuação e isso fez a trama se tornar melhor pra mim, pois aquele não seria realmente o fim e tem como se redimirem mostrando o romance entre os dois. Lendo a sinopse e os comentários eu já vi que vai ser pesado e eu gosto disso, gosto do realismo sem a romantização excessiva de personagens BL transformando todos em seres perfeitos que não erram e não podem de jeito nenhum magoar seus parceiros. Esse toque real é muito necessário dentro do meio.

Read More

Quando criaram o cinema

Incrível como essa é a única obra que eu faço questão de criar uma nova resenha pra cada rede social na qual falo dela. I told sunset about you é – e acredito que sempre vai ser – meu conforto, não só porque toda a atmosfera em si passa essa sensação mas porque eu encontrei nela um porto seguro com o qual me identifico infinitamente.

É maravilhoso amar uma obra em todos os aspectos, sejam eles a fotografia, atuação, enredo, desenvolvimento, personagens, etc. I told engloba e expressa tudo isso tão bem que é difícil pra mim explicar o quanto adoro absolutamente todo e qualquer detalhe nesse universo. Eu pessoalmente não sou alguém muito ligado a romance, ainda mais na vida real, mas o relacionamento do teh e oh-aew é tão puro e ao mesmo tempo tão avassalador que me fez desejar ter um pouco disso na prática.

Amo essa série e também todos os rastros que ela deixou em mim. Ela me ensinou sobre maturidade, sobre amizade, sobre conhecimento próprio, aceitação, sobre família e por aí segue uma lista enorme. Se eu pudesse escolher um universo no qual viver pra sempre com certeza escolheria esse onde o teh e o oh-aew existem.

Read More