um dos melhores da GMMTV
Pensei que depois de Last Twilight não acharia outro BL que me fizesse falar “que obra maravilhosa”, mas aí assisti Be My Favorite. Fui sem expectativa nenhuma e talvez isso tenha ajudado. Simplesmente uma das melhores produções da GMMTV. Gosto de roteiro bom, e essa série tem, porque eu não aguentava mais ver coisas com roteiros pobres e personagens rasos, com apenas um traço de personalidade. Depois que abandonei We Are, fiz uma pausa porque não estava com vontade de ver mais nada. Então, sim, Be My Favorite é maravilhoso! Ele tem seus clichês, mas quando você pensa que algo comum vai acontecer, eles mudam os rumos. Tenho vários elogios:1- Construção de personagens: Todos os personagens têm vida e são importantes, todos têm uma história e não servem apenas para girar em torno do protagonista. E todos têm traços bons e ruins. Eles são reais.
2- Personagem feminina bem desenvolvida: Não fizeram a personagem feminina que fica entre os caras ser uma vilã. O que mais me dá raiva nessas produções BL é colocarem a personagem feminina com o único propósito de atrapalhar o casal. Posso dizer que a Praemai e a Poh-jai de Last Twilight são as duas melhores ex/amigas que já vi.
3- Mensagens significativas: O BL tem pontos que te fazem refletir sobre si mesmo. Ele ensina algumas lições de vida bem legais. E isso é muito bom de ver, porque não se trata apenas de romance.
4- O casal principal: Esse casal me lembrou muito a vibe de Pat e Pran. São fofos, têm química, são intensos e combinam. Amei.
5- Ainda sobre os personagens: Algumas produções da GMMTV não têm essa profundidade na construção de personagens, mas em Be My Favorite, eles te fazem sentir empatia pelo protagonista. Mesmo quando ele comete erros, você não sente raiva dele. Esse é o ponto. E foi ótimo que houve vários conflitos entre eles ao longo da trama, mas não deixaram tudo para o episódio 11.
Enfim, agora não sei quando irei assistir outra obra que me faça apegar ao elenco inteiro e ficar acordada até de madrugada para assistir tudo.
Was this review helpful to you?
Une histoire belle et intelligente
Bien qu'on se retrouve une fois de plus dans un contexte universitaire pour la plus grande part, voici encore un BL original qui sait s'écarter du cahier des charges convenu des autres BL scolaires. D'une part parce que l'intrigue est aussi originale que bien pensée, d'autre part parce qu'il y a peu de temps morts (voire pas du tout) et que l'histoire se concentre surtout sur la romance ainsi que les choix du héros pour améliorer son avenir, donc on ne nous bassine pas avec des scènes inutiles de cantine ou de salles de classe sauf quand c'est vraiment nécessaire au déroulement de l'intrigue. Cela explique pourquoi je n'ai trouvé quasiment que des points positifs à ce drama, à l'exception d'un seul point pas très grave que j'évoquerai en dernier.Au début de l'histoire le héros nous est présenté sous un jour assez peu sympathique, c'est un loser asocial qui n'a jamais pris sa vie en main et qui préfère blâmer les autres que se remettre en question, d'où le fait qu'il est toujours un loser 12 ans plus tard. Le cadeau qu'il souhaite offrir à son amie, dont il est toujours amoureux mais qui va se marier avec le beau gosse de la fac, lui permet de revenir dans le passé à l'époque où il était encore étudiant. Peu à peu il prend conscience qu'il pourra influer davantage sur le cours de sa vie pour améliorer son avenir, réparer ce qui doit l'être notamment au niveau relationnel, et s'offrir une nouvelle chance de se rapprocher de cette jeune fille. Ce faisant, il devient involontairement ami avec son rival et se rend compte que ce dernier est tombé amoureux de lui. Ces événements vont amener des changements dans la personnalité de notre héros, ils le rendent à la fois plus sympathique et attachant au fur et à mesure qu'il prend conscience de l'influence qu'il peut avoir sur sa propre vie et ses choix, et il devient également plus sage concernant les choses qu'il ne peut pas changer. C'est donc une belle histoire d'apprentissage qui fait évoluer notre personnage principal dans le bon sens, notamment sur ce qu'il souhaite vraiment pour accéder au bonheur.
Comme autre point positif, j'ai trouvé que tous les personnages de ce BL étaient construits de manière intelligente et jamais unidimensionnelle, tous ont des personnalités et des motivations qui leur sont propres et cela donne une histoire un peu plus fouillée que d'habitude (enfin je dis d'habitude, mais depuis quelques temps on constate une évolution très positive dans les productions BL thaïs ainsi que GMMTV qui sait désormais nous proposer des programmes de qualité). Ensuite, je n'ai pas spécialement remarqué de placements de produits barbants. D'ailleurs comme fait notable qui n 'a peut-être l'air de rien mais que je n'ai pas pu m'empêcher de remarquer : pour une fois, le crush du héros ne conduit pas une grosse Audi blanche, mais une charmante Mini ! Quant aux dialogues, ils sont sensés et intelligents, bien que les personnages soient étudiants la plus grosse partie du temps, on est face à une histoire mature très bien pensée. Enfin, nous avons affaire à des acteurs qui ne sont plus débutants et ça se voit, leur jeu d'acteur est relativement bon et naturel, ici pas d'hésitations débiles et de phrases qui durent trois heures, les choses se déroulent de manière assez fluide et c'est plaisant. Sur ce point, les lakhorns thaïs plus traditionnels devraient en prendre de la graine parce que la sous-catégorie des BL fait parfois bien mieux ces derniers temps.
Le seul point qui m'a un peu déçue concerne un aspect de la romance. Je l'ai trouvée mignonne, tendre et agréable, mais hélas je n'ai pas vraiment ressenti de réelle passion amoureuse entre nos personnages. Certains disent dans le forum que Krist n'est pas très à l'aise dans les BL et cela explique peut-être pourquoi j'ai trouvé qu'il y avait un léger manque de ce côté-là. Je n'en suis pas certaine mais en tout cas l'hypothèse est plausible, peut-être d'autres personnes auront-elles eu la même impression. Ou alors c'est la manière dont l'intrigue a été conçue, je ne sais pas. C'est un peu dommage mais quoi qu'il en soit, cela reste une très bonne histoire, romantique à souhait et intelligente, confirmant que cette industrie est en train de prendre un tournant très positif. Cela me rend confiante sur le fait qu'on peut s'attendre à davantage de BL de qualité dans l'avenir.
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
Esperei nada e ganhei o que esperei
Não tive nenhuma, realmente nenhuma.expectativa com essa série. Não curto a atuação do Krist, acho que o Gawin é um grande ator e deveria ter outra prota pra ele, desculpem se minha opinião é impopular, mas é isso.Até metade da série, assisti sem entender nada. O roteiro mostrava que Kawi, com a ajuda do artefato mágico, queria e conseguiu voltar no tempo para tentar modificar o futuro, e que a cada ida ao passado o futuro se modificava, isso é óbvio. O que me deixou confusa, foi que ele encontrou vários passados diferentes, isso eu não entendia bem.
Enfim, sobre o casal, a atuação de Krist melhorou, mas ainda não é suficiente para Gawin, não consegui ver química entre eles... O resto do elenco fez um bom trabalho, era entrosado, vestiam bem os personagens, pautas importantes foram citadas, como a toxidade do namorado de Pear, a questão das famílias que foram bem legais, mas o principal, foi a lição de que o passado é algo para que devemos olhar e aprender as lições, e não tentar modificar.
Achei estranho não terem explicado a origem do homem que consertou a bola de cristal, ou uma explicação racional (se é que é possível) para tudo que aconteceu. Mas no mais, a série é razoável.
Os aspectos técnicos são bons, a ost é linda, a filmografia e fotografia são excelentes, não existem falhas de som e continuidade. Enfim, se o roteiro não fosse tão confuso e existisse outro prota no lugar do Krist, eu teria amado.
Provavelmente não verei de novo, mas recomendo a série sim.
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
All'inizio era così carino... poi il crollo
Questo drama thai fino alla puntata 8 mi stava piacendo moltissimo: la chimica tra i protagonisti, le musiche, la trama (benchè molto semplice), il fatto che anche un personaggio femminile avesse un suo ruolo e una sua crescita, i dubbi ben rappresentati (solo in Pisaeng) di un coming out con genitori e amici... Mi facevano sorvolare su difetti come l'immaturità di Kawi che in teoria dovrebbe avere la mente di un trentenne o il ruolo di Not che sinceramente non ho mai capito. Insomma mi aveva acchiappato e veramente mi piaceva un sacco. Poi sono arrivate le puntate 9,10,11 e 12 e tutto è crollato. Non so se sia stato per problemi di produzione, budget o volontà di allungare forse un prodotto nato per 10 puntate a 12... Non lo so, ma la sceneggiatura da qui in poi è persino cringe a tratti e i dialoghi hanno delle pause di silenzio inspiegabili. Un personaggio per rispondere ad un altro deve pensarci minimo 10 secondi buoni, così a caso, giuro che l'ho cronometrato. La chimica tra i protagonisti scompare e Kawi diventa tipo verginella impaurita così all'improvviso senza un senso, perchè se si voleva rappresentare i suoi dubbi su un coming out certo non andava mostrato così. Non lo so, sono molto delusa proprio perchè mi pieceva tanto prima del crollo, e comuque 4 puntate orribili non possono cancellare 8 puntate belle del tutto. Da qui il mio 6. Ma è un vero peccato. Anche l'arco narrativo di Pear che per fortuna un po riguardo a sua madre ha una conclusione, poi viene spezzato e non sappiamo nulla di chi sposa, ma proprio nulla. Perchè? Era così inutile dirlo? Lei valeva così poco come personaggio? Magari invece della scena dove Kawi appena sopravvissuto a una malattia quasi mortale si specchia continuamente perchè si vede troppo pallido per essere presentabile per un matrimonio (scena veramente cringe) potevano almeno inserire un dialogo o un flash back dove ci dicono chi cavolo è James, cosa fa, come ha conosciuto Pear, almeno due cose! ! E invece no.Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
cute & fluffy yet i was unable to make it my favorite
• it concerns Kawi's life and how it changed after he got the crystal ball• malaki talaga expectation ko sa bl ng gmm since napanood ko na lahat ng narelease nilang bl at nakikita ko 'yong improvement sa production ng mga proj. nila, and hindi naman ako nabigo rito bc maganda ang production, pati music and cast are good.
• once again, i am peraya fan pero aaminin ko na iba rin ang chemistry ni gawin at krist. ngayon ko lang naappreciate visual ni gawin unlike sa enchanté era na wala me pake sa kaniya hehe.
• hindi naman gano'n ka-unique ang storyline nito, but bc mahilig ako sa time travel naintriga ako kaya pinanood ko agad 'to no'ng airing pa lang. but in the middle of the story nawala ang spark namin ng series na 'to, dagdag pa 'yong twist kay pisaeng no'ng nagconfine si kawi napa "lah nuyun?" ako. shuta hindi ko inexpect 'yon kasi inikot na dati ni pisaeng 'yong crystal ball wala namang nangyari, how come na sa pag-ikot niya uli ng crystal ball, something happened?? pakiexplain!!
• it's cute and i also noticed that their faculty is humanities, hindi kasi siya masyadong common knowing na puro engineering, archi, & law ang sakop na program ng mga typical na bl. how 'bout educ naman po?
• i like pisaeng's line "don't let anything that was already through affect you in the present", kasi lahat ng nangyari sa past ay part ng buhay mo na nakapagpagrow sa'yo. you must live to the fullest. don't worry about the future; instead, focus on today and be grateful for the things you have now rather than regretting them later^^
Was this review helpful to you?
escolher a pessoa certa para você
pela capa e pela sinopse eu já gostei kawi ele muito fofo quando fica zangado e também quando fica tímido ele fica mais fofo quando fica bebendo faz coisa que ele não faz sóbrio depois fica sóbrio depois lembra o que ele faz uma cara que também é fofa e pisaeng ele tem cara de pervertido sexy muito fofo também e muito fofo que ele paciente um sentimento que ele tem pelo kawi lindo eu juro que no final do episódio eu pensava que os dois ia se casar mas o importante é que eles estão morando juntoWas this review helpful to you?
This review may contain spoilers
интересно
ну для начала два основных момента которые точно меня порадовали: путешествие во времени было идеально правильным, без ужасных скачков и вопросов: что, где, когда? И второе: Крист. Я еще с времен "Сотуса" говорила, что ему нужен другой партнер, кто угодно (девушка, парень), но не Сингто. Уж простите фаны Сингто, но актер он никакой. И так о лакорне. Что порадовало и даже повергло в шок: в тайских лакорнах, оказывается могут разговаривать. Очень много диалогов и общения. Случилась проблема - сели обсудили. А почему так раньше нельзя было? Еще герои признавали свои недостатки и менялись, активно работая над собой. Довольно много забавных моментов и много реалистичных моментов из жизни: как потери близких, болезнь и вера, и многое другое. Женские роли не были раздражающими, это было новое и более реалистичное, а главное думающая, не истерящая девушка. Отличный и нужный персонаж. До середины лакорна, я считала Кави(Крист) гг эгоистом, но шаг за шагом, он менял мое мнение. Спасибо сценаристу за грамотную плавную линию Мы все немного эгоисты, но не все хотят меняться. Писенг (Флюк). Я хочу быть как он. Его уровень терпения меня поразил. Он шикарен как актер и да, он здесь был главным который и давал Кристу в игре больше уверенности.Он действительно отличный актер. В целом все понравилось. Мелкие минусы есть, но это уже что-то хорошее от Таиланда за последнее время. Пересматривать не буду точно. Если только вернусь к моментам музыки. Но из тайского - это можно посмотреть хотя бы раз. И да, многим может помочь разобраться в себе, своей жизни, иначе взглянуть вокруг. Меняться в лучшую сторону. Прошлое это опыт, настоящее мы делаем сами, а будущее может и не быть. Так живите здесь и сейчас.Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
Bueno mamita hace lo que quieras, sos muy vueltera
Escuché cosas muy buenas de esta serie y hasta gente q decía q era de lo mejor de la gmmtv. Todas las reseñas se veían muy positivas y creo que eso me hizo tener demasiadas expectativas en esto. La serie no es mala en si, está bien. Pero personalmente a mí me hizo sufrir como una condenada.Kawi es el típico protagonista que se pone en vergüenza a si mismo cada vez que puede. Algunas veces (mas que todo en los primeros capítulos) me caía bien pero en las demás se me hacía tan insoportable. El chabón tiene 30 y se comporta como si tuviera 8. Se la pasa victimizandose todo el tiempo. Es el típico "yo no te voy a gustar porque esq vos sos muy lind@ y yo soy feo y nadie me quiere bla bla bla 😩". Hay gente que está sola por una razón. Genuinamente no entiendo que le veía Pisaeng. Tan lindo comía el chabón???
Pisaeng al principio me pareció q iba a ser típico chabón popular de la universidad con todas las minitas atras tipo sarawat de 2gether. Después pensé que iba a ser una re green flag y me caía bien. Al final me parecío medio boludo pero no me caía taan mal como kawi.
La principal razón por la que la pase tan mal? Creo q fue demasiado drama y idas y vueltas para mi. Lo tenía que ver en x2 pq sino no me lo fumaba. Me enloquecía como al principio nadie podía superar nada dios mío. Flaco pasaron 12 años, ya está. Pero bueno, necesidades del guión(? Sigo pensando que pudieron hacer que el viaje en el tiempo sea menos drástico tipo, 5 años qsy.
Casi toda la serie sentí que era solo Pisaeng el que estaba enamorado. Entre todo el drama y el quilombo termine odiando a todos los personajes. En cierto punto me parecían lindos y había escenas que me emocionaban pero al final me parecía un perno, solo quería que termine.
Una cosa que me sacó de quicio fue el capítulo 10, tipo,si, neguemos la existencia de las personas asexuales ???
Pasa mucho con las series estás que decaen totalmente después de los primeros 3 capitulos. Definitivamente no es de lo mejor de la gmmtv, pero tampoco es lo peor. Solo la recomendaría si genuinamente no tenes nada mejor que ver.
Was this review helpful to you?
7/10 Good and touching
I found out about this show on twitter and I'm so glad I decided to watch it. At first it was just fun and games because Kawi kept trying to "fix" his relationship with Pear but it just never turned out the way he wanted it to. But as the plot progressed, so did the character development and the relationship between the characters. I loved how Kawi's friendship with Pear (and Max) turned out in the end. And I also really liked the tender and vulnerable moments each main character shared with their parents. Honestly I cried at those parts because their parents were so understanding and supportive of them. There was no judgement and the characters were allowed to feel what they were feeling without any guilt. But of course, those were all supporting the main event which was the relationship between Kawi and Pisang.I freaking love Pisang. He's like the perfect guy and boyfriend and I got kind of annoyed because Kawi was so indecisive and unsure of himself and his feelings for Pisang. It's so easy for me to judge Kawi but how he felt and acted were justified because he had always believed himself to be straight. So the sprinkle of angst was unavoidable but it made them getting together that much sweeter. Kawi's character growth was immense and he's a completely different person at the end compared to the 1st episode which is a good thing. The happy ending was good too.
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
Definitivamente um dos meus favoritos de 2023
Você já foi ou é um adulto frustrado? Alguém tão insatifeito com a vida que leva, que só enxerga nela tudo que existe de pior. Se você respondeu sim, talvez essa seja uma das coisas que tornem Botkawee um personagem facilmente identificável para pessoas como eu e você.Ele é um homem de 30 anos que nunca alcançou grandes coisas na vida: não tem amigos, tem um emprego que paga mal e ainda mora de aluguel, não tem namorada e tem dificuldade de socializar e para piorar a garota que ele gosta vai casar com um cara popular da faculdade que ele detesta.
Tudo muda, quando ele recebe a oportunidade de voltar no tempo com ajuda de um senhor meio misterioso. Voltando para época da faculdade, há 10 anos atrás, para fazer de tudo para deixar a vida dele melhor no futuro.
Uma das grandes questões que temos aqui é como você fica preso na forma que você enxerga a si mesmo e aos outros, acabando por perder as oportunidades que se apresentam e como na maioria das vezes essas pessoas com quem você tanto se importa, na verdade não ligam a mínima para sua existência.
Temos um exemplo de pais e mães incríveis aqui e a representação da comunidade LGBTQIAPN+, literalmente está de encher os olhos (de lágrimas), emocionante, sensível e necessária. A personagem feminina aqui não é só um enfeite (senhoras e senhores, que mulher!).
É meu primeiro contato com o trabalho do Krist e achei que ele mandou muito bem intepretando o Kawi, mas o grande destaque para mim foi o Pisaeng.
Com o passar dos episódios meu amor por esse personagem só foi aumentando cada vez mais! (junto com a minha admiração pelo trabalho do Gawin. Meu senhor, o que eram os olhinhos desse homem enchendo de água! Com certeza, eu estarei esperando na fila para ver o próximo trabalho dele.)
Moral da história: quem não viu ainda tá perdendo tempo!
Was this review helpful to you?
Um BL injustiçado e maravilhoso!
Que BL deliciosamente divertido e maravilhoso! Confesso que nunca havia ouvido falar dele, mas posso afirmar categoricamente que é uma joia escondida da GMMTV. Em se tratando de um BL tailandês, ele conseguiu entregar com maestria tudo o que prometeu, além de não ter se perdido no meio ou no final, sem contar a sintonia perfeita entre Gawin e Krist. Geralmente, histórias de viagem no tempo nem sempre são tão boas ou coesas, mas essa soube com leveza, fluidez e emoção contar essa linda história de amor e amadurecimento pessoal. Além disso, a obra trouxe debates importantes: o destaque maior ficou por conta da representatividade e sensibilidade sobre as causas LGBTQIAPN+. Praticamente um serviço de utilidade pública em uma série que justamente aborda o amor entre dois homens. Já disse, mas repito: toda série boys love e girls love deveria abordar esse tema em seus enredos, pois trazem clareza e conscientização de forma didática para todos, façam ou não parte da comunidade. E o ator Aou como Max, ativista da causa e melhor amigo de Kawi, conseguiu desempenhar seu personagem primorosamente. Isso confirmou novamente seu talento e carisma, me fazendo ser ainda mais fã dele. Outro ponto alto foi como abordaram o dilema sobre viajar no tempo para consertar erros do passado: assim como Kawi, somos levados a perceber o valor do presente e o preço das escolhas que fazemos. Mas deixo uma ressalva: Krist performa tão bem o personagem Kawi, que fica quase impossível não desenvolver ranço e ódio por ele. Confesso que desejei várias vezes que ele se prejudicasse e perdesse a chance de ficar com o Pisaeng. Mas, sendo bem sincero, até Pisaeng deixou a desejar em alguns momentos. Pois, de um lado, tínhamos um Kawi extremamente egoísta, mimado e cheio de pudores; do outro, um Pisaeng totalmente gadíssimo, submisso e que sempre se prejudicava para fazer as vontades e desejos do amado. Apesar da linda e conturbada história de amor dos dois, para mim, o relacionamento beirava a toxicidade às vezes. Mas passando um pano nisso, foi uma história com um enredo dinâmico, atemporal e irreverente, com atuações marcantes que emocionaram do início ao fim. Minha nota vai ser 9,0. Não chega a ser a maior obra-prima dos BLs da Tailândia, mas com certeza é uma das produções mais divertidas, fofas e doce, e que supera a maioria com extrema facilidade! Vale cada segundo do tempo de vocês assistindo.Recomendo ⭐⭐⭐⭐
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
Entrou para os meus favoritos
Be My Favorite conquistou um lugar especial na minha lista de favoritos. Que drama MARAVILHOSOl! A forma como a série aborda a jornada de autodescoberta da sexualidade e a aceitação dos personagens, principalmente do Pisaeng, é simplesmente sensacional, acho que não existe palavras para realmente descrever como chorei em cada cena. A cena na boate gay, em particular, foi de uma a que mais tocou 90% do pulico isso eu tenho certeza por que imagino que muitas pessoas já exitaram em estar em ambientes que promovem a diversidade e com medo de encontrar conhecidos ou pessoas conhecidas te verem entrando lá, imagino foi o que o Pisaeng pensou, quando ele exitou em entrar e quando ele decidiu entrar e literalmente uma metáfora sobre como ele finalmente se aceitou. Recomendo Be My Favorite para todos que buscam um drama romântico leve, envolvente e com uma mensagem importante sobre autoaceitação e amor. A série é perfeita para quem quer se emocionar, rir e refletir sobre temas importantes.Was this review helpful to you?



