BL series that I rated 7 and above

Równie przyjemna jak pierwsza część, ale o wiele bardziej wciągająca.

Trochę za bardzo przedłużali niektóre rzeczy. W zasadzie gdyby zamknęli fabułę w 6 odcinkach albo zamiast tego dodali nowy wątek, byłoby o wiele lepiej. Ale ogólnie bardzo przyjemnie się oglądało.

Miły dodatek zamykający serię.

Zakończenie, którego nie potrzebowałam, ale które zjadłam z apetytem. 

Przesympatyczna a przy tym dojrzała historia o miłości, akceptacji i rodzinie. Początkowo wahałam się oglądać z powodu różnicy wieku i związku między nauczycielem i uczniem, ale w końcu się przemogłam i nie żałuję.

To najsłodsza część z cyklu Syndromu Sztokholmskiego. I czyż nie jest to okropnie świetne? Czuję się taka winna, że podobają mi się te powiewające dziko na wietrze czerwone flagi...

Bardzo niewinna, bardzo zabawna historia o nieco zwariowanej, ale przesympatycznej parze. 

Pierwsze dwa odcinki przetestowały moją cierpliwość, ale od trzeciego było już tylko lepiej i lepiej. 

Historia o tym jak zawsze powinno się być sobą i nie udawać kogoś innego. 

Słodka historia o dwóch różnych osobowościach wychowanych w różnych okolicznościach, które uczą się od siebie nawzajem i wspólnie rozwijają. Bardzo przyjemna seria. 

Potrzebowałam obejrzeć tę dramę dwukrotnie i dopiero za drugim razem mogłam ją docenić.

W niektórych momentach fabuła mnie nie porwała, dlatego niska ocena, ale ogólnie to fajna i oryginalna drama.

Oceniłabym wyżej gdyby odcinki były trochę dłuższe i pozwoliłyby mi zagłębić się nieco bardziej w życie osobiste i uczuciowe głównych postaci. 

Fabuła bardzo oryginalna i podobało mi się to jak nieoczywiste było wszystko aż do niejasnej wzmianki o działaniu mózgu przed śmiercią z braku tlenu. Wtedy wszystko nabrało sensu. To co mi się nie podobało to bardzo wyraźne wyrysowanie granic moralnych na sam koniec, choć wcześniej były one bardzo rozmyte (i właśnie to mnie urzekło). 

Zmienię ocenę na wyższą JEŚLI powstanie drugi sezon, który zapewni mi właściwe zakończenie tej dramy.

Lekcja o tym jak ważna jest komunikacja z innymi ludźmi, jeśli nie chcemy niepotrzebnie cierpieć ani powodować niepotrzebnego cierpienia. 

Pierwsze odcinki były czystym chaosem, ale kiedy fabuła się rozkręciła naprawdę się wciągnęłam. Rozwiązanie zagadki Mistrza było dla mnie bardzo satysfakcjonujące. 

Potrzebowałam dwóch podejść do tej dramy, ale kiedy przebrnęłam przez pierwszy odcinek (a nie było to łatwe), zaczęłam się wciągać. 

To taki banał. Ale dobrze zagrany i zapewniający świetną rozrywkę na chwilę. 

Zdecydowanie moja najmniej ulubiona część serii, ale nie dlatego, że nie lubię Nao i Tigera. Ich historia sama w sobie jest interesująca a charakterystyka postaci dobra. Kocham novelkę. Problemem jest raczej to, że fabuła czuje się mocno pospieszona w niektórych momentach a w niektórych zbyt powolna. Brakuje mi równowagi.

Miejscami zbyt poważnie. Miejscami zbyt niepoważnie. Równowaga była bardzo krucha a czasem nie było jej wcale. Co czyniło mnie dość sfrustrowaną. Dla fanów Juniora i Marka pozycja obowiązkowa bo jeśli czegoś tej dramie nie brakuje to chemii między głównymi aktorami.

Słodka historia o morzu, które spotkało niebo. 

Dobra kontynuacja głównej serii. 

Króciutka, ale przyjemna drama, która była powiewem świeżego (wiejskiego) powietrza.

Pierwsza drama BL jaką widziałam, więc mam sentyment. To nie jest skompilowana historia, trochę brak jej emocjonalnej głębi, ale lekko i szybko się ogląda. Na pewno dobry wybór na pierwszą dramę BL :)

Obejrzałam jeden odcinek i porzuciłam. Potem dałam tej dramie jeszcze jedną szansę. Szczerze mówiąc moim problemem była homofobia Tona. Naprawdę nie lubię, gdy jeden z bohaterów BL jest homofobem i nagle zostaje gejem. 

Ogólnie drama raczej przyjemna, chociaż nie należy do najlepszych, to pewne.

To nie jest bromance i nikt mi nie wmówi inaczej. To po prostu bardzo ocenzurowane BL. Mimo to seria krótka i bardzo sympatyczna. Szkoda, że zakończyło się tak szybko.  Pokochałam głównych bohaterów. Gdyby dali więcej insynuacji związku między nimi, dałabym 8,5/10.

Pete i Kao wreszcie doczekali się własnej serii a ich związek dostał dość czasu i miejsca by rozkwitnąć. Miejscami dość poważna, ale nie ciężka drama o już kultowej parze BL, którą trzeba znać, ale zalecam najpierw obejrzeć "Kiss Me Again".

Jedna z moich pierwszych Tajlandzkich dram. Mam do niej sentyment. Ma wiele niedociągnięć, ale chemia między głównymi bohaterami, sceny pocałunków i rozwój ich związku są świetne.

Pomijając kiepskie efekty specjalne, raczej dobrze się bawiłam podczas seansu a zakończenie było niezłe.

Bardzo zabawna, nieco przerysowana komedia romantyczna. Bardzo sympatyczne postacie.

Gdyby nie odcinki 7 i 11 dałabym o wiele wyższą ocenę. Poza absurdami w tych dwóch odcinkach reszta historii była interesująca. 

Żadna inna drama nie pobije tej w ilości postaci, które chciałam kopnąć w zęby i utopić w cemencie. 

Book i Force to moi faworyci i obejrzałam to dla nich, ale fabuła do mnie nie trafiła.  Raczej nudna, ale niekoniecznie zła historia. Istnieje tylko 8 odcinków (dla mnie) i tylko tyle oceniono. 

Sympatyczna drama, ale  mogło być o wiele lepiej. 

Sceny seksu głównej pary przypominały wycięcia z kiepskiego porno między dziką bestią a bezradną dziewicą, ale ratowały to sceny drugiej pary - zarówno "łóżkowe" jak i emocjonalne. Gdyby nie druga para oceniłabym 6/10. 

Dobra komedia romantyczna, dużo się śmiałam.

Miejscami odrobinę niezręczne, ale ogólnie przyjemne do oglądania.

Miły dodatek.

Postać Sola urocza, postać Guia bardzo odważna. Absolutnie zakochałam się w Kao a jego związek z Phu skradł moje całe zainteresowanie.

Realistycznie przedstawione związki nastolatków, ich niepewności, tudzież arogancje wynikające z braku życiowych doświadczeń. Ale przedstawione w słodki sposób, bez udziału narkotyków, alkoholu i seksu. 

Komedię można zbudować na czymś więcej niż banałach. Tutaj jeden banał goni drugi. Ogólnie nie jest to zła drama, po prostu nie tak zabawna jak oczekiwałam, że będzie.

Nie satysfakcjonuje mnie zakończenie, ale poza tym fajnie się oglądało. OffGun przynajmniej nigdy nie zawodzą z chemią i humorem. 

W tej sersji 2moons nie lubiłam zbytnio głównej pary. Nie przekonywała mnie gra aktorska. Ale kochałam pary poboczne. Kit podbił moje serce.

Zamknęłam drzwi? Zasłoniłam okna? Chyba sprawdzę jeszcze raz przed przebraniem się i pójściem spać... Mam ciarki. Prześladowcy są przerażający. 

Szkoda, że RJ i Alex nie otrzymali więcej czasu na ekranie. Ogólnie przyjemny seans, ale czegoś mi zabrakło. 

Fabuła nieco banalna, ale interesująca. Chemia między aktorami świetna. Naprawdę chciałabym żeby odcinki były dłuższe i miały okazje zagłębić się nieco bardziej w postaci. 

Czy Koreańczycy lubią nas torturować tworząc takie krótkie serie? Chcę jeszcze!

Klah i Tum potrzebują swojej własnej serii, proszę!

Szczerze mówiąc nie podobał mi się wątek handlu dziećmi. A ponieważ w zasadzie cała fabuła opierała się na tym, dość trudno mi było docenić ten serial. Jest dobry, po prostu nie w moim guście. Jednak podobała mi się końcówka.

Opowieść o tym, że wiara w siebie może wznieść cię na szczyt a przyjaciół można poznać nawet w najmniej oczekiwanych miejscach. Czasami błędnie zinterpretowana rada może poprowadzić cię drogą, którą nigdy nie spodziewałeś się kroczyć... ale która zawsze była ci przeznaczona. Słodka historia, ale dla mnie miejscami nudna. 

Oglądałam tę dramę dwa razy. Pierwszy raz w dniu premiery w połowie 2023 roku i ponownie na początku 2026. I muszę powiedzieć, że drugi odbiór był dla mnie o wiele przyjemniejszy. Chyba czasami trzeba wrócić do niektórych rzeczy, których się nie lubiło z otwartym umysłem i może nas czekać miła niespodzianka. 

Banalnie, ale zabawnie. 

Pierwsze odcinki mnie porwały, ale późniejsze gdzieś mnie zgubiły. Dobra drama z interesującym pomysłem, ale nie utrzymała mnie w napięciu przez cały seans.

Zabawna, wciągająca, urocza historia. Nie do końca romans, raczej pokazująca etap "przed" wejściem w związek. 

Podobało mi się spojrzenie na różne światy po życiu. Zagadka była ciekawa. Momentami było zabawnie, momentami trochę absurdalnie, ale nigdy nudno. Jak na krótką dramę nie było źle.

Pomimo licznych luk w fabule, to miało swój urok.

To było w cholerę słodkie. Byłoby świetnie gdyby odcinki były dłuższe niż niespełna 2 minuty żeby porządnie zagłębić się w postaci i ich uczucia bo seria miała spory potencjał.

Gdyby nie ta gra aktorska, która jest bardzo... japońska. Ech. Ale ogólnie historia strasznie słodka i przyjemna.

Moje zachwyty były mniej liczne niż przekleństwa z frustracji... Matka Nuanga i Chopper to zdecydowanie najlepsze postaci w tej serii. Niestety, chociaż bardzo lubię Phuwina i Ponda a samo ich aktorstwo było bardzo dobre, brak komunikacji między ich postaciami i kiepska próba twórców by wepchnąć mi do gardła odkupienie rodziców Palma zaniżyły całą ocenę.

Aktorstwo? Pierwsza klasa. Sceny pocałunków? Najlepsze jakie widziałam w koreańskim BL. Postaci? Dzieła sztuki. Problem? Fabuła mnie nie wciągnęła. Może kiedyś dam tej dramie drugą szansę.

Trochę jak sportowa wersja Bad Buddy. Tylko odrobinę mniej zabawna i mniej urocza. Zaczęłam się wciągać dopiero w 4 odcinku.

Było przyjemnie... ale nudno. Próbowałam, naprawdę. Słyszałam same zachwyty nad tą serią, więc chciałam dać jej szansę. Widziałam dwa razy, ale jednak nie mogłam się w to wciągnąć. Raczej nie obejrzę drugiego sezonu, ale niekoniecznie żałuję, że obejrzałam ten.

Nie potrafię ocenić tej dramy. Fabularnie miała mnóstwo błędów logistycznych i dziur, zbyt wolno nabierała rozpędu. Ale postaci było interesujące, rozwiązanie zagadki mniej lub bardziej zaskakujące, sceneria była piękna, ścieżka dźwiękowa dobrze dopasowana, dialogi niezłe, aktorstwo nie zawodziło a chemia między Maxem i Tulem wciąż genialna.