K-Drama
This review may contain spoilers
opera di denuncia al capitalismo?
Mi è piaciuto veramente tanto? Perché tocca dei temi che mi interessano molto, come quello dei giovani artisti, della società, il capitalismo, la moda e via dicendo, tutto questo mondo a cui io sono legata, e che quindi vederlo riversato in questo bl mi ha toccata nel profondo.Prima di tutto ho amato il personaggio di Jira, mi dava proprio le vibes di un’artista di fine 800, così emotivo, così restio alla modernità, così scettico per le nuove tecnologie, e un po’ mi sono sentita rappresentata, specialmente quando è andato contro all’intelligenza artificiale, perché penso che se io cerco un lavoro che sfrutti la mia vena artistica sicuramente l’AI è l’ultima cosa che voglio, sono consapevole che vivo in un mondo in continuo sviluppo, ma mi sento bloccata nel passato, io come Jira odio la tecnologia, odio l’intelligenza artificiale, e odio le cose a cui il mondo sta andando incontro, sapendo di non poter fare niente per tornare indietro. Qui si apre il
tema del computer, e dell’AI che supera l’uomo, cosa che Jira ha realizzato nel nono episodio del bl, infatti li si solo lasciati per colpa dell’AI. Jira dipinge le cose e le emozioni che vede e prova sul momento, generando una sua opera con l’AI non ha fatto altro che generare una stupida copia, vuota e priva di sentire, rovinando il lavoro di un’artista, ma questo Ko non lo capisce..
Come questo, ci sono state tante altre tematiche importanti in questo bl, come il discorso dei soldi che possono comprare tutto, cosa che Ko ha cercato di dimostrare all’inizio ricattando Jira perché gli servivano i soldi.
Ora però vorrei parlare di quello che per me è il personaggio più complicato di tutto il bl, ovvero Pheem, all’inizio l’ho odiato tantissimo, lui è letteralmente ossessionato da Jira, anche solo dopo un’incontro si arrabbiava se lui gli dava buca, o per sciocchezze del genere, subito ho pensato fosse una yellow flag, anche quando all’inizio sembrava molto carino, dolce e gentile.
Una scena che mi ha letteralmente spiazzata è stata quando Pheem è andato in quel posto dove spaccare le cose, e Jira lo ha seguito, si è sfogato di brutto davanti a lui, e mi ha fatta quasi commuovere, perché ho provato pena per Pheem, continuava a dire che Jira doveva scegliere lui e non Ko perché è una brava persona, ma questo io non lo pensavo di Pheem.
Ho pure pensato che avrebbe picchiato Jira dentro quella stanza, mi dava troppe vibes da serial killer, ma per fortuna non è successo niente.
Fatto sta che dopo questa scena pensavo che Pheem fosse cambiato in meglio, perché lo vedevo più tranquillo, ma dopo che ha fatto la rissa fuori dal bar con Ko, ha parlato di Jira come se fosse un’oggetto, e li ho capito che non era cambiato, ed ecco un’altro tema importantissimo: le persone non possono cambiare.
Sempre in questa scena dove si sono picchiati, Ko ha detto "questo è il motivo per cui non mi piacciono le persone, troppo casino e troppi danni" palesemente introduce l’argomento di quanto a volte, e per certe persone sia difficile socializzare e andare d’accordo con gli altri.
Stando in vena di citazioni, ho più frasi di Jira da condividere e su cui riflettere.
-"la moda non è arte, è capitalismo" purtroppo andando avanti, questa frase diventa sempre più vera
-"Devi capire che l’arte e le emozioni sono due cose imprevedibili.
L’ispirazione nasce dalle cose positive, ma a volte è l’oscurità a darci gli spunti migliori"
Con questa frase mi collego al fatto che Jira si è innamorato di Ko proprio perché ha visto prima i suoi lati cattivi di quelli buoni, e non si è innamorato di Pheem perché lui gli voleva mostrare solo i suoi lati buoni, ma in una relazione non funziona così.
(Ps. Comunque alla fine di tutto speravo che Pheem si mettesse con il suo amico, compagno di stanza, ma non è successo, che peccato)
Parlando di Ko, non ho mai pensato che fosse una cattiva persona, anche dall’inizio, indubbiamente ho pensato fosse una persona strana, ma molto molto interessante.
I tre personaggi principali sono stati strutturati molto bene secondo me, e questo mi è piaciuto molto, e mi ha permesso di godermi questo bl fino in fondo, anche grazie alla storia molto intensa.
I bl con Off e Gun non deludono mai!
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
Recomendo, mas com muitas ressalvas
Vou logo avisando que o Jira é um personagem muito raso... Isso me fez passar MUITA raiva com esse bl, assista apenas se vc quer sair do cotidiano de bls com a mesma temática de sempre, acho que esse foi um ponto positivo de Burnout Syndrome, é um bl diferente, e mais ''adulto'' (poderia ter sido muito mais rs se é que vcs me entendem rsrsrsr)AGORA VAMOS AO SPOILER: Jira é o maior hipócrita, preguiça dele. Koh entregando sempre o mesmo egoísmo com pitadas de dissonância da realidade, ele realmente tava se achando a vítima. Pheem, nada a dizer servindo sempre de tapete para o twink favorito dele que nunca teve consideração por ele. O amigo do Pheem um ridículo, a amiga do jira uma sem cérebro. Conclusão, passei foi raiva pra receber os tonhos juntos no final, a mensagem para mim foi "o dinheiro compra tudo, seja babaca''. Foi tão chato e previsível esse último episódio que eu vi ele em 2x, não estava mais suportado eles. Preguiça de elaborar o resto da review, é isso.
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
o que foi isso
então, depois de muito tempo, eu finalmente consegui terminar esse bl, eu n lembro pq parei de assistir, acho q foi na época da ressaca bl, mas agora q assiste com "calma", assistindo de um a dois eps por dia, consegui terminar, e gostar do bl, eu amo muito os offgun, então n ter assistido um bl deles pra mim é um crime, primeiramente vim falar da atuação dos queridos, gente q perfeição, a atuação do gun da pra ver completamente oq se passa na cabeça do personagem dele, vc sente, sem deixar de dar elogios a atuação do off e do dew q tbm estava maravilhosa, dava pra sentir a atuação do dew, q frustração, a obsessão dos dois, eu nem consigo explicar oq senti assistindo.falando agora da série, gente q série maravilhosa sério, pft, n é 10 pq eu tive dificuldade de terminar, e mesmo q o final foi bom eu senti falta de algo a mais,n sou muito fan de triângulo amoroso, mesmo q eu saiba qual é o casal final, mas esse realmente, n me fez odiar completamente, por mim eu super apoiaria no final eles se tornarem um casal.
dês do início a gente já consegue perceber quem realmente o jira gosta, tanto pela ações dele, mesmo ele se recusando a aceitar isso, da uma leve tristeza por conta do personagem do dew, queria q ele tivesse um par no final, mesmo q eu achei q n daria pra botar outra história no meio de tudo aquilo q tava acontecendo, mas ne, n custa pensar, e foi isso, mesmo demorado quase um ano para assistir eu gostei
Was this review helpful to you?
Que começo! Burnout Syndrome
Gente, que episódio de estreia foi esse?! 🤯 O primeiro contato entre o Ko (Off) e o Jira (Gun) já mostrou que a química deles está IMPECÁVEL e com uma vibe dark e misteriosa que a gente ama!O dilema do Jira em aceitar o trabalho de "dublê social" do Ko é super intrigante. Você sente a tensão e a necessidade dele desde o começo. O Ko, por sua vez, já chegou sendo o nosso chefe manipulador e possessivo favorito. A maneira como ele cerca o Jira... me deu arrepios!
E o Peem (Dew) entrando na jogada? O triângulo amoroso que a gente esperava está sendo construído de forma sensacional! Mal posso esperar para ver o caos que vai se instalar.
Se o primeiro episódio já foi assim, imagina o resto! A direção está visualmente linda e a história promete ir fundo no drama psicológico. Pronta para sofrer e amar a cada quarta-feira 🥰
Was this review helpful to you?
O caos disfarçado de amor
Ele aborda, ainda que de forma vaga, muitos problemas e personalidades emocionalmente adoecidas. São três homens que não deveriam, em hipótese alguma, estar buscando suporte emocional um no outro, muito menos competindo entre si por um amor, quando nenhum deles consegue amar a si mesmo. Relações assim não curam, apenas aprofundam feridas. Para mim, a história deveria ter terminado semana passada, quando todas as relações se encerraram. Ali havia um fechamento honesto, um deles descobrindo que não adianta atuar para conquistar alguém, outro percebendo que ainda não sabe priorizar relações e, no centro de tudo, alguém finalmente entendendo que não consegue amar o primeiro e não pode amar o segundo. Aquelas portas fechadas não deveriam ter sido reabertas. O episódio de hoje só deixou claro que nenhum dos três realmente mudou. Não houve amadurecimento, apenas acomodação. Eles não se transformaram, apenas escolheram viver e conviver exatamente como sempre foram, fadados ao mesmo ciclo, não ao amor, mas ao caos.Was this review helpful to you?
10/10 "Series So Good Even Its Haters Can't Look Away"
Burnout Syndrome is a razor-sharp, emotionally charged series that isn't afraid to dig into the realities of modern pressure-ambition, mental fatigue, societal expectations, and the quiet breaking points people hide. Its relevance hits even harder today, as the world debates whether artificial intelligence can ever replace the depth, nuance, and raw humanity of real artists. This series answers that question boldly: it cannot.Gun Atthaphan delivers a performance so layered and visceral it's impossible to look away. Off Jumpol brings grounded intensity and emotional precision, while Dew commands every scene with quiet power and surprising depth. Together, their chemistry elevates the narrative into something unforgettable. Their work is a masterclass in what human storytelling truly looks like.
The success of Burnout Syndrome has also exposed an unfortunate truth-some people, threatened by its impact, have tried to smear its reputation out of sheer jealousy. It's almost embarrassing how transparent those attempts are.
But in the end, the pettiness only proves the show's strength. When a series is this good, it naturally rattles those who can't compete with its quality.
Bold, timely, brilliantly performed, and unapologetically human-Burnout Syndrome stands as solid proof that authentic talent will always outshine manufactured noise.
Was this review helpful to you?
Burnout syndrome
Esse bl e perfeito,fora do comum,vocês não vão se arrepender de assistir,os offgun estão maravilhosos nesse Bl ,e tem o dew que homem perfeito 🤤 vão assistir a série tem músicas maravilhosas,os offgun tem uma química perfeita,a história e bem interessante maravilhoso maravilhoso, maravilhoso, maravilhoso, maravilhoso maravilhoso maravilhoso maravilhoso maravilhoso maravilhoso maravilhoso maravilhoso maravilhoso maravilhosoWas this review helpful to you?
This review may contain spoilers
ภาวะรักคนหมดไฟ ep 1 (2025) Add a headline
คลิกที่นี่ ► https://kisskh.at/list/L60vROo4[[ดูซีรีส์จีน!!]]ภาวะรักคนหมดไฟ (2025) ออนไลน์ฟรี "โปตัวปลอม?"EP.1 ซับไทย/พากย์ไทย ย้อนหลังเต็มเรื่อง ทุกตอนHD
+[ดูละครฟรี] "โปตัวปลอม" EP.1 (ตอนที่1) UNCUT Ver. ดูล่าสุดเต็มเรื่อง พากย์ไทย ย้อนหลัง HD ทุกตอน! ดูฟรี
Me And Who, “โปตัวปลอม” EP.1 (UNCUT) ออนไลน์ฟรี ผู้ชมสามารถรับชมซีรีส์ “โปตัวปลอม” EP.1 เวอร์ชัน UNCUT พากย์ไทย ได้แล้ววันนี้ทางแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งออนไลน์ต่างๆ ในรูปแบบ Full HD 1010p ทั้งยังสามารถดูย้อนหลังครบทุกตอนฟรีผ่านช่องทางต่อไปนี้ เว็บไซต์สตรีมมิ่งถูกลิขสิทธิ์ เช่น WeTV, iQIYI.
▶ คลิกที่นี่เพื่อดู ➤ ภาวะรักคนหมดไฟ Ep 1 เต็ม ฟรี UNCUT
[https://kisskh.at/](https://kisskh.at/)
Was this review helpful to you?



