News
Sensacional
Comecei esse dorama por causa de um edit, nem sabia de fato qual era a história, achava que era apenas mais um terrorzinho. Confesso que demorei bastante para descobrir do que se tratava o plot ( não pesquisei, medo de spoiler) e fiquei bastante surpresa quando entendi sobre o que se tratava.Não apenas o universo, mas os personagens tambem são bastante complexos. É incrível ir descobrindo a história de vida de cada um deles e ir encaixando as peças à medida em que vamos assistindo.
É aquele tipo de dorama que nos faz refletir sobre a vida e a morte.
Was this review helpful to you?
Háganse un favor y veanlo por favor
Me encantó, apesar que prefiero por mucho los k-dramas de romance esta es una buena excepción. Tiene una historia que te pide que sigas viendo más capítulos para poder entenderla y es muy emocional, sentí las ganas de llorar en varias ocasiones. Ojalá saquen 2da temporada. Puedes simpatizar con los personajes en sus diferentes situaciones. También como representan muchas cosas, muy buen guión, no es predecible.La pueden ver en Disney Plus o Magis Tv ^-^--^-^-^-^-^-^-^-^-^-^-^-^-^-^-^-^-
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
Una novità rinfrescante in un panorama di drama un po’ tutti uguali
Recensito da: Jade IG: _Dramalia_Questo drama è sostanzialmente stato diviso da me in tre fasi.
La prima è quella del: “Ma che cazzo sto guardando?!”
Per tre puntate piene, ho vissuto in un incubo di cui non vedevo la fine. Odio profondamente gli horror, non li guardo, mi fanno dormire male la notte e non mi sanno di niente. Non ho mai capito la gente che li guarda per divertimento, assolutamente inconcepibile per me. Perciò, quando ho iniziato questo drama, la mia prima reazione è stata quella di toglierlo e rifugiarmi sotto le coperte, con tutti gli arti al sicuro sotto al piumone, perché i mostri sotto al letto non mi prendessero. La seconda è stata di maledire chi mi aveva costretta a vederlo (sì, lo so che stai leggendo questa recensione, dico a te!). La terza mi ha visto impegnata a non farmi venire un infarto, col cappuccio tirato sopra alla testa come protezione. Vi dico questo in caso siate dei fifoni come me, che mi spavento facilmente per queste cose, ma poi riesco a guardare gente sbudellata senza battere ciglio. Se siete della mia stessa parrocchia, vi consiglio di affrontare le prime tre/quattro puntate col vostro orsetto del cuore stretto al petto, ma vi prometto che se riuscirete ad andare avanti, il drama vi regalerà una profondità e un incredibile quantità di lacrime. Non so se si possa dire che io vi abbia invogliati, ma non posso mentire. Dunque dicevo che la prima parte, oltre a essere un horror, è anche abbastanza incasinata e non si capisce niente. Io personalmente brancolavo nel buio, un po' come i personaggi di questa storia.
In una notte perpetua, in una stradina losca e senza lampioni, con la pioggia che flagella un quartiere popolato da quattro gatti e un cane, inizia la nostra storia perigliosa, fatta di mostri, ingenui protagonisti e un misterioso negozio di lampade, con all’interno un altrettanto misterioso proprietario. Kim Hyun-min è un uomo dalla vita incolore, proprio come il luogo crepuscolare in cui vive, ogni sera scende dall’autobus e incontra una donna con una grossa valigia ad aspettarlo. Lei non parla, non si muove, rimane sotto la pioggia a guardarlo aspettando qualcosa, e lui ogni sera la ignora e torna al suo appartamento solitario, finché un giorno non offre il suo ombrello alla misteriosa donna. I due si recano all’appartamento di lui insieme e lei lì sembra commettere un tremendo omicidio. E come inizio non è neanche troppo orribile, se non che altri fatti altrettanto strani si verificano. L’adolescente Hyung Joo-Woong ogni sera si reca al negozio di lampade a comprare una lampadina per la madre al ritorno da scuola, e ogni sera torna a casa con l’ansia e la paura che l’attanagliano per i loschi incontri che fa lungo la strada. Questi incontri sono “estranei”, almeno è quello che le dice Jung Won-young, il gestore dagli occhiali sempre sul naso, che le raccomanda di fingere che non stia accadendo niente di strano e di ignorarli il più possibile. Ora, dico io, dire una cosa del genere a una ragazzina non è che sia proprio un consiglio rassicurante e non ha fatto altro che aumentare la tensione anche in me, che mi prendevo infarti ogni volta che questa poveraccia incrociava uno di questi “estranei”. In tutto ciò si inserisce anche un’infermiera di terapia intensiva, Kwon Young-ji (Park Bo-young), che pare riuscire a vedere i mostri in questione e ne è giustamente terrorizzata. Insieme ad essi abbiamo anche un altro adolescente, una donna dai tacchi rossi e una scrittrice che si trasferisce nel quartiere, oltre a un detective che non si sa bene che cosa combini e alla madre dell’adolescente che non esce mai di casa. Sono tanti personaggi, ma i dialoghi sono pochissimi e nella prima parte quasi assenti. Ora, mi direte voi, ma questa gente cosa fa? Bella domanda. In questo posto è sempre notte, ci sono i mostri e pare di stare in un film dell’orrore a metà tra “The Ring”, con tanto di Samara, e uno a caso di Hitchcock. Non si capisce perché questi non si trasferiscano e neanche per quale assurdo motivo continuino a comprare lampadine a iosa che puntualmente si fulminano. Sembra infatti che sia la luce a tenere lontani i mostri e che senza di essa i protagonisti subiscano le peggiori pene dell’inferno.
Arriviamo dunque alla seconda parte, chiamata anche: “Ho bisogno di risposte!”
Sì, perchè le puntate 5-6 sono incomprensibili. Non si capisce più niente, non si sa se gli “estranei” siano cattivi, se non lo siano, se siano tutti morti, come funzioni quel mondo incasinato e soprattutto cosa diamine abbiano a che fare l’infermiera e il detective con tutto ciò. Le risposte ovviamente non arrivano neanche per sbaglio, lasciando lo spettatore a scervellarsi come un matto per trovare un senso logico a tutto ciò, quando sembra non averlo. In compenso però smette di essere un horror. Lentamente si capisce che i mostri non sono affatto mostri, ma anime errabonde che non sono passate oltre, rimanendo in quello che è a tutti gli effetti una specie di limbo per i non morti, ovvero coloro che sono in terapia intensiva in coma. Queste persone vagano nel crepuscolo, senza sapere cosa gli sia successo, senza poter tornare indietro, soffrendo di quei dolori che li hanno costretti in ospedale. Tutti vivono lì e il proprietario del negozio di lampade è colui che possiede le lampadine della loro vita, la speranza, la forza di volontà che può permettere loro di tornare indietro. Ma col cavolo che viene spiegato subito! Quindi, ringraziatemi per avervi dato delucidazioni, perchè io sono rimasta fino alla puntata sette a brancolare nel crepuscolo con questi disperati, confusa da morire.
Finalmente poi approdiamo alla terza parte, chiamata anche: “Lacrime a iosa.”
Se gli ho dato un titolo del genere, potete immaginare che le storie di queste persone vengono rivelate. Ognuno di loro è lì in seguito a un incidente tremendo in autobus. Erano tutti passeggeri e a causa di un malfunzionamento dei freni, il mezzo si è schiantato nel fiume, trascinandoli tutti sul fondo. La maggior parte sono finiti in coma, ma alcuni sono morti. Coloro che hanno perso la vita cercano in qualche modo di costringere coloro in coma a risvegliarsi, e qual è l’unico modo per farlo? Trovare la propria lampadina nel negozio illuminato di propria volontà e risvegliarsi. Ora, le storie di questi personaggi sono tremende, mi hanno spezzato il cuore e fatta piangere tantissimo, quindi io vi consiglio di avventurarvi nella visione di questo drama solo ed esclusivamente se avete il pelo sullo stomaco, perchè è estremamente complesso, profondo e toccante. Se all’inizio ero fortemente scettica, alla fine ho amato tantissimo la struttura intricata e ben dosata delle informazioni date, che creano un’atmosfera di tensione unica. “Light Shop” è una piccola perla luminosa, in uno scenario crepuscolare di drama tutti uguali, che regala ansia, paura, dolore e domande in egual misura. Vorrei dire che c’è un lieto fine per tutti, ma mentirei. Il finale del drama è aperto, lasciando il posto a innumerevoli domande e forse a una seconda stagione, anche se secondo me non servirebbe. E’ giusto lasciare del mistero, come in ogni istante di questi otto episodi adrenalinici. Attraverso la fotografia, i colori, i suoni e interpretazioni magistrali degli attori, nonché una regia da brivido, “Light Shop” è sicuramente uno di quei prodotti che vale la pena vedere e che rappresentano una novità rinfrescante in un panorama di drama un po’ tutti uguali che iniziavano a stancarmi. Armatevi di forza di volontà e guardatelo, perché ne vale la pena e poi vorrei la vostra opinione riguardo al finale della coppia di amanti. Ho qualche teoria che non voglio spoilerare, ma se qualcuno l’ha guardato, aspetto i commenti e le speculazioni!
Was this review helpful to you?
Light Shop é um kdrama surpreendentemente fora do comum!
Light shop é um kdrama que foge totalmente do padrão. Uma mistura de sobrenatural com drama que nos deixa confusos no início, e sem saber o que esperar. A narrativa não é totalmente linear, pois em cada episódio somos apresentados a um novo personagem, mas logo as histórias começam a se cruzar e fazer sentido. Achei incrível como o drama conseguiu falar sobre temas sensíveis de uma forma um pouco fora do comum, mas ao mesmo tempo poética e respeitosa. Sobre as atuações não tenho nem o que falar, simplesmente incríveis! Super recomendo.Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
Une lumière qui reste même après le dernier épisode
"Light Shop", c’est un de ces dramas que je n'ai pas vu ne venir... Il commence tout doucement, presque comme un rêve brumeux 😶🌫️… On capte pas tout au début, mais on sent qu’il se passe quelque chose... et plus les épisodes passent, plus la lumière se fait. Pas seulement sur l’intrigue, mais sur les personnages, sur la vie, sur la perte… sur nous 🥺J’ai adoré cette ambiance à la fois paisible et étrange, un peu hors du temps. Le drama n’est jamais dans la précipitation, tout est feutré, poétique, mais chargé d’émotion... Chaque histoire a ce petit goût de mélancolie qui m'ont serré le cœur sans jamais tomber dans le pathos... bien joué 👍🏻
Le casting... Impeccable. Vraiment !!! Chacun joue avec une retenue bouleversante. Franchement, pas besoin d’en faire des tonnes pour toucher droit au cœur. 💔 Et à partir de l’épisode 4, bam 💥, tout s’aligne, tout prend sens, et là… j'ai réalisé à quel point cette série est finement écrite...
Le dernier épisode est doux et lumineux. Il m’a laissé une vraie boule dans la gorge... pas de tristesse pure, mais un mélange de paix et de nostalgie, comme quand on dit au revoir à quelque chose de beau 🫶🏻
Et cette fausse fin ouverte… 🫢 J’y ai vu comme un petit clin d’œil à l’idée qu’on peut toujours rallumer une lumière, même dans les coins les plus sombres... Franchement, j’ai refermé ce drama le cœur plein, apaisé et un peu ému aussi 😅✌🏻
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
médio bizarro
esse dorama meio bizarro no final episódio fica sei entender nada eu acho por isso que teve só oito episódio eu não entendi foi nada que os episódios quis mostrar bizarro da primeira episódio até a última eu só gostei do dono da loja da lâmpada o resto tem nada a ver e a mulher que corta o namorado no meio e costura ele ou ele se cortou quando sofreu um acidente mesmo que foi nada mas ela me dava medo de assistir de noite para assistir e o cachorrinho coitado do cachorrinho Será que tinha uma lâmpada dele lá na lojaWas this review helpful to you?
Genial, assustador e comovente.
Definitivamente, é o dorama mais bem elaborado que eu já vi.a forma como a vida e morte é retratado, é muito bem feito, são bons diálogos e personagens.
Boas cenas de terror, tuda a história vai fazendo sentido aos poucos, bastante informação no começo e lá prós últimos episódios, tudo vai se encaixando e fazendo sentido.
eu pensava que passaria por essa história, sem derramar lágrimas, mas o último capítulo, covardemente me atacou pelas costas, e entregou uma das cenas mais comoventes dos doramas que já vi.
super recomendo, para quem gosta de uma história bem impactante.
Was this review helpful to you?
ماهو حلو ولاسيء بنفس الوقت
المسلسل قصير 8 حلقات بس مع انه قصير قعدت عليه اسبوعبالبدايه كنت احسب انه مسلسل رعب بس بالحلقتين الاخيره فهمت المغزى من القصه بعد التوضيح ✨
قصة غريبه ماكانت حماسيه وحسيت فيها شوي ملل
مسلسل ما اعتبره حلو ولا سيء بنفس الوقت🌝لابأس فيه ينشاف كتضييع وقت وبرضو لانه من انتاج ديزني كالعاده في شخصيتين مال امهم داعي
واشوف وجودهم من عدمهم مايفرق بس طبعاً ديزني لازم تدخل شخصيتين بعلاقة زفته كالعاده🤬
Was this review helpful to you?
Não esperava isto!
Meio que um Death’s Game 2.0...?Não tenho mais nada a acrescentar senão genial! Devo admitir que ao início não sabia onde isto ia parar, mas à medida que fui avançando na narrativa, começou tudo a fazer sentido e até fiquei com a lágrimazinha no canto do olho no último episódio. Não é perfeito, tem os seus “porém” mas, o facto de nos deixar a matutar sobre o desfecho e como reagiriamos na mesma situação, faz com que seja para mim um dos melhores que vi em 2026 até agora.
O cast era igualmente genial: Park Boyoung (umas das melhores atrizes de sempre), Kim Seolhyun (de AOA), Lee Jungeun (só mais um pra lista) e Um Taegoo (My Sweet Mobster) são alguns exemplos. Deveras impressionada com a atuação de Ju Jihoon e espero ver mais em The Remarried Empress (que entretanto, também está na minha TBW e aguardo ansiosamente pois a coisa promete).
Props!: obviamente para o Max (o cão), porque já sabem os meus critérios!
Curiosidade: É de mim ou os dramas estão a ficar cada vez mais curtos? Começo a sentir um conflito interior (não sei se se lembram mas aqui a je odeia mini-dramas).
Was this review helpful to you?
Ao longo de apenas oito episódios, Light Shop constrói um mosaico humano impressionante. São doze personagens, cada um carregando dores, arrependimentos, amores interrompidos e escolhas inacabadas. Nem todas as respostas vêm prontas, e isso é uma das maiores virtudes da obra. O roteiro não entrega certezas, mas provoca reflexões: sobre o que faríamos se tivéssemos uma última chance, sobre o peso das decisões e sobre aquilo que nos prende — ou nos liberta — da vida. Não parece um final aberto, mas sim um espelho, devolvendo ao espectador suas próprias crenças sobre vida, morte e continuidade.
O episódio 5, que revela o acidente de ônibus, funciona como um ponto de virada emocional e narrativo. Tudo o que antes parecia fragmentado ganha contorno e sentido. É ali que o drama deixa de ser apenas atmosférico para se tornar devastador. O acidente não é tratado como espetáculo, mas como ruptura: o instante em que vidas são suspensas entre dois mundos. A partir desse episódio, cada personagem passa a carregar não apenas sua história individual, mas o peso coletivo daquele evento, reforçando a ideia de que ninguém atravessa a morte — ou a vida — completamente sozinho.
A Light Shop em si é um símbolo belíssimo: uma loja absurdamente iluminada em meio a um beco escuro, funcionando como fronteira entre a vida e a morte. Won Yeong, o lojista, é o guia silencioso dessa travessia. Enigmático, solitário e profundamente humano, ele não impõe caminhos — apenas ajuda as almas a enxergarem sua própria luz. Sua história, que aos poucos deixa de ser coadjuvante para ganhar centralidade emocional, é uma das mais tocantes do drama e talvez a que mais sintetiza sua mensagem: nem sempre quem guia está ileso à dor.
O drama trata a morte com um respeito raro. A abordagem do culto de três dias, o cuidado com o corpo e com a alma, e a noção de que esquecer ou lembrar são escolhas fundamentais, revelam um olhar sensível da cultura asiática sobre o luto. Os fantasmas aqui não são apenas entidades sobrenaturais, mas manifestações do apego, do amor não resolvido e da recusa em seguir em frente. Alguns escolhem acordar para a vida; outros, permanecer presos àquilo que não conseguiram deixar ir.
Entre tantas histórias marcantes, a de Lee Ji Yeong é particularmente dilacerante. Sua dor — física e emocional — atravessa a narrativa como uma ferida aberta. A relação com Hyun Min, permeada por silêncios, mal-entendidos e escolhas tardias, é o retrato cruel do amor que não encontrou tempo suficiente. A ideia de que ela talvez tenha acreditado não ser amada, mesmo até o fim, torna sua trajetória ainda mais trágica. Em Light Shop, nem todo amor é redentor — alguns apenas permanecem, assombrando.
Visualmente, o drama é um espetáculo contido e elegante. A fotografia de Kim Hae Won transforma o escuro em linguagem emocional, enquanto a trilha sonora sustenta o tom melancólico sem jamais soar excessiva. O roteiro de Kang Full, já conhecido por Moving, confirma sua habilidade em criar universos interligados, sugerindo algo maior sem comprometer a força da história individual. As atuações — especialmente de Ju Ji Hoon, Kim Seol Hyun, Park Bo Young e Uhm Tae Goo — elevam ainda mais a experiência, tornando cada silêncio tão eloquente quanto qualquer diálogo.
No fim, Light Shop não é apenas um drama sobre a vida após a morte, mas sobre o que fazemos enquanto estamos vivos. Sobre conexões, escolhas e a coragem de seguir em frente. Para mim, ele ocupa um lugar muito especial, ao lado de The Good Bad Mother e Se a Vida Te Der Tangerinas — três obras que transcendem o entretenimento e se tornam experiências profundamente humanas. Light Shop é dor, é beleza, é reflexão. Uma luz suave que permanece acesa muito depois que os créditos finais sobem.
Was this review helpful to you?
Sensacional
Sim Sensacional... Acabei de Finalizar Entre a Vida e a Morte e só consigo dizer o quanto esse dorama me surpreendeu... Foi surpreendente como me prendeu desde o primeiro episódio... É incrível que mesmo sendo um dorama de terror ainda consegue de alguma forma te cativar, fazendo com que, quem esteja assistindo não consiga parar... Recomendo pra quem gosta de uma boa estória de terror, com um plot surpreendente.. Sem contar que o elenco é repleto de atores excepcionais e talentosíssimos. AssistaWas this review helpful to you?
Deixe esse drama crescer em você enquanto assiste!
Falar de Light Shop é tão difícil. Terminei esse drama há 2 meses e ainda não sei bem o que dizer sobre um drama tão cheio de reflexões e intenso.O primeiro episódio tem uma vibe trevosa e tensa com um homem descendo do ônibus e encontrando uma mulher com uma mala aguardando por ele. Essa cena repete-se várias vezes, e em cada vez ele tendo uma percepção diferente do acontecido, enquanto ela aguarda que seja lembrada. Sendo bem sincera, achei esse 1° episódio bem lento, mas isso não é algo desconhecido, pois quem assiste drama já deve estar acostumado e dar seu tempo para que o roteirista cresça a história. É o caso de “Light Shop - Entre a vida e a morte“, dê tempo para o drama crescer em você e te emocionar.
Em apenas 8 episódios, o drama conseguiu apresentar histórias bem estruturadas e com um ritmo intenso. Foram 12 personagens únicos e relacionáveis. Uma boa parte do núcleo se fecha, mas também há perguntas que ficam, e nem acredito que fica aberto, mas sim reflexões do que o telespectador acredita que aconteceu com determinados personagens. Fica apenas a nossa reflexão sobre nossas vidas, experiências e ideiais. Uma amiga que viu de tanto que falei achou que merecia uma nova temporada. No entanto, eu não acho necessário.
A cultura de vida e morte dentro da cultura asiática é algo que não me canso de vê-los abordando, e diferente de outros dramas em que vemos algo superficial sobre isso, aqui há um cuidado em mostrar o culto de 3 dias do sepultamento. O cuidado após a morte com o corpo e com a alma. Afinal, é para isso que a Light Shop existe. Aquela loja super iluminada com lâmpadas em um longo beco escuro é a fronteira entre a vida e a morte, e o lojista é o guia para a alma.
O lojista, Won Yeong é um homem enigmático e misterioso. Ele cuida sozinho da loja e das pessoas que entram ali, mas não sabem bem o motivo. Cada pessoa ali revela um nova história, afinal, é sobre isso que a loja existe. Há vidas ali, há histórias de vida, morte e uma escolha.
As pessoas que precisam encontrar seu caminho para vida ou para a morte encontram a loja e assim entendem o que farão sua escolha. Elas são um fantasma na vida após a morte, sendo vistas apenas por pessoas que não estão dispostas a seguir em frente e aceitar a morte. Essa é a função do lojista: ajudar os mortos a seguir em frente para a morte, ou os vivos a acordar.
Aqueles que decidem não esquecer suas memórias de experiências de quase morte podem se tornar ajudantes no mundo dos vivos - lidando com fantasmas como Yang Sung Sik ou guiando as almas perdidas como Kwon Yeong Ji.
Citação: “Você tem que encontrar sua luz, não importa o que aconteça!”
Com uma exploração profunda e enriquecedora do significado da vida, vontade de sobreviver, profundidade das conexões e consequências das escolhas, “Light Shop” se tornou não só favorito, mas também um drama favorito que está disponível na Star+ dentro do catálogo da Disney+. Indico muito porque me fez chorar igual uma condenada com a história do lojista Won Yeong que pode parecer apenas um figurante, mas ganha um expoente em diversos momentos no enredo.
Para mim, esse drama é claramente dividido em duas partes: os 4 primeiros episódios com um ritmo bem vagaroso nos apresentando o vasto elenco e que por vezes não entendemos muito o que está acontecendo, mas os 4 episódios finais guiam o telespectador para uma revelação transbordante.
Não é à toa que ele está com um notão no MDL: 8.6
Merece muito o título de um dos melhores dramas de 2024, pois tem um elenco escolhido a dedo. Aliás, só fui ver por conta do Ji Hoon e encontrei atores maravilhosos que gosto muito, como o caso da Park Bo Young, Uhm Tae Goo e Shin Eun Soo.
Vale ressaltar que o roteirista Kang Full é o responsável por Moving, um drama badaladíssimo de 2023 e logo logo teremos uma segunda temporada. Ele é ótimo no que fez e vou ficar de olho em seus próximos trabalhos. Quem também fez um trabalho lindo foi o diretor Kim Hae Won, que nos presenteou com uma fotografia belíssima que dá vida a roteiro e atores maravilhosos.
Quero rever muito em breve porque Light Shop é um drama sul-coreano muito humano envelopado por um cenário de terror com mistério e tragédia.
Was this review helpful to you?



