Muito bom
Pomete muito e cumpre tudo e mais um pouco. A atuação do Gun é sinplesmente de tirar o folego, conhece perceber como ele muda ao atuar o Black e o White, digo o mesmo para a atuação Off, dá para sentir tudo que Sean sente. Diferente de muitos bls a trilha sonora é diversificada cada música combina perfeitamente com os momentos. . .Simplismente perfeito, poderia assistir Not me sem parar que não cansaria nem enjosria, cada detalhe contribui para a história como Sean parece impenetravel, frio porém é carinhoso "geudento" com White tendo sua linguagem de amor sendo o toque gísico.
Was this review helpful to you?
VÃO VER NOT ME, GAYS
Um plot bem diferente dos BLs thai. Eu amo gay criminoso, e mais ainda gay revolucionário. Acho que esse é um dos BLs que é mais fácil de recomendar, porque agrada todo tipo de público. Uma das melhores performances do Gun, que trabalhou muito bem pra fazer pessoas tão diferentes como são os gêmeos. Ele é um talento imbatível da tailândia, o cara manda muito bem. Não tem nem como confundir um gêmeo do outro, e ele não deixa falhas na atuação e não deixa que você saia da imersão de que não é o Gun e sim o White e o Black.Was this review helpful to you?
Un essai de critique du système capitaliste
Et oui c'est un essai de critique du système capitaliste thaïlandais et de ses dérives mafieuses ainsi que de la Police thaïlandaise qui se comporte comme des mercenaires à la solde du pouvoir ( comme beaucoup de Polices au monde ). C'est la première fois que je vois ça dans un BL. C'est sûr que si vous vous attendez à de la sucrerie dès le premier épisode vous allez être déçus. Le début commence comme un thriller ordinaire et la suite c'est plutôt la visite chez des "Black Blocs" thaïlandais. J'ai trouvé ça vraiment bien même si je ne m'attendais pas à ce genre de propos. Il y a de bons retournements de situations. Les amours naissantes de certains personnages auraient pu être plus finement décrites mais il faut vraiment encourager les scénaristes qui ont été à la hauteur cette fois-ci. Il n'y a rien de mièvre, de fleur bleue ni de toxique ( il y a que la toxicité du capitalisme qui est montrée et dénoncée, rien que pour ça j'ai mis une excellente note à ce BL ) Après si l'on est amoureux des BL, il faut aussi être patient car le côté BL n'arrive que vers le huitième épisode. L'acteur Gun qui joue White et Black a vraiment bien fait le job. J'ai trouvé les personnages féminins plutôt bien campés : les personnages des jeunes femmes en font des personnes talentueuses et sensibles sans être niaises et toxiques. Il y a une petite critique des parents qui peuvent être égoïstes et sans sentiment particulier pour leurs enfants, je parle bien évidemment des parents de White et Black. Non vraiment dans l'ensemble j'ai passé de bons moments. Les scènes de bagarre n'étaient pas ridicules comme souvent dans les BL thaïlandais. Ne cherchez pas de roucoulade, de baisers langoureux ni de scènes sexy, à la place vous trouverez de l'action, de l'amitié et de la fraternité, et c'est plutôt agréable. Je ne recommande chaleureusement. Bon visionnage. ( On peut le voir sur Youtub sur le site de GMMTV avec plusieurs traductions possibles)Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
#ROL
Após cerca de um ano sem assistir nenhum dorama (BL ou não), eu resolvi dar uma chance para Not Me, que estava esquecido na minha lista de "assistir mais tarde". No entanto, se eu soubesse que esse dorama seria tão envolvente e bem feito, com certeza teria o visto mais cedo.A história de Not Me pode parecer um pouco clichê em um primeiro momento: um irmão gêmeo que assume o lugar do outro, tentando descobrir o que aconteceu com ele. Mas, no decorrer da série, o desenvolvimento de personagens, a forma como eles se relacionam e a história por trás da trama se encaixam tão bem que é impossível não se sentir parte do grupo de amigos, ou melhor, parte da gangue.
Os atores do núcleo principal foram perfeitos. Gun fez um trabalho esplêndido como Black e White. Quando você olhava para ele, imediatamente conseguia diferenciar quem ele estava interpretando. Quando Black apareceu e discutiu com White, o contraste entre os dois foi impressionante. Off, por sua vez, encarnou Sean de uma maneira tão incrível que a cena entre os dois na ponte ainda me dói — e essa foi a primeira vez em que uma cena de dorama mexeu tanto comigo. Quando estavam separados, eles brilhavam. Mas quando estavam juntos, eles queimavam.
Deixo os meus elogios, também, para o First e o Fluke. Confesso que a química entre os dois era tão, mas tão forte, que Dan e Yok conseguiram me prender mais do que White e Sean. Eu consegui sentir todas as emoções do personagem simplesmente pelo olhar do First, que é um ator estupendo. Esse foi o meu primeiro dorama com ele, mas com certeza vou me atentar aos seus próximos trabalhos! Quanto ao Fluke, posso dizer que ele ficou perfeitamente à altura do First. Eles juntaram fogo e gasolina nesse casal, tinham a combinação perfeita. Mas, como nem tudo são flores, os dois tiveram um final super corrido e mal aproveitado, o que me decepcionou muito. Eles poderiam ter sido explorados de uma forma muito mais profunda, isso foi realmente muito decepcionante.
Quanto ao Mond, posso dizer que me apeguei muito ao Gram. Por esse motivo, digo que o final dele foi bem ruim. Empurraram a história dele de uma forma muito grosseira, simplesmente envolvendo outra personagem que nem foi desenvolvida direito. Juntaram um personagem carismático e divertido com uma personagem sem relevância, cuja única função era ser par romântico dele. Torci mais para ele ficar com o Black do que com ela (para ela eu nem torci, na verdade).
Por falar em Black, fiquei um pouco triste com o final dele. Pensei que ele fosse se desenvolver mais e resolver as suas questões com os amigos, mas isso não aconteceu. Muitas coisas não aconteceram. Os pais dos gêmeos ficaram de escanteio, principalmente o pai, que desapareceu e nunca mais procurou pelo White. Além disso, o final foi bem aberto, dando a falsa esperança de uma segunda temporada (que a gente quer acreditar que vem, a gente quer).
Apesar de tudo isso, posso dizer que Not Me é com certeza um dos melhores BLs que eu já vi! Tem ação, tiro, porrada, beijo na boca, crítica social e personagem carismático. É como se KinnPorsche tivesse um filho, mas que não foi para o mundo da máfia. Ele agora está no meu top 3 e, honestamente, vai ser difícil tirar ele de lá.
#notme #notyou #buteveryone
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
QUIEN NO SE MUEVE NO SIENTE SUS CADENAS.
En esta reseña quiero centrarme en dos aspectos: la crítica social y la historia en si.Lo que ha hecho quedarme en la serie es la crítica social , la leve y dulce crítica social, porque podría haber sido más dura, que si que hay que pensar que es una serie que se emite en televisión en Tailandia y tendrá que pasar unos controles ejecutivos para poder emitirse en la televisión y por ende no puede ser muy transgresora, pero no sé , ya que te vas a lanzar a la piscina e ir dando lecciones y mensajes morales , no me des mensajes generales y edulcorados y con poco tranfondo. Que el espectador que ve la serie se replantee el mundo que ve. Que no te digo que hay que ser como esta panda que todo lo solucionan transgrediendo la ley, ahí me ha gustado mucho el personaje de la Nuch, que quería transformar el mundo desde la legalidad. Ojo piojo, legalidad que depende del sitio la tienes o no, porque hay en sitios donde si vives en un regimen autocratico o de dudosa transparencia por mucho que se pongan en el nombre que si popular o democrático , no cambia que sean autocraticos y probablemente estados donde se produzcan serias violaciones de derechos fundamentales. Ya lo dice el dicho aunque la mona se vista de seda mona se queda.
En el dia a dia, hay que exigir rendición de cuentas (accountability) a nuestros gobernantes. Eso que esta tan de moda de calificar los restaurantes y que ultimamente esta ganando un peso tan importante en nuestra sociedad que da miedo que un día de estos pueda coartar nuestra libertad de movimiento debido a que no tenemos cierto status (con esto me estoy refieriendo al capitulo de Black Mirror donde segun la puntuación que tuvieras podrías acceder a ciertos lugares o podias hacer ciertas cosas.) Hay que ver las políticas publicas que estan realizando , si estas estan finalizadas , estan de camino o sin empezar , ver por donde van que cosas se estan haciendo bien y que cosas se estan haciendo mal . Hay que exigir a nuestros gobiernos el respeto de los derechos humanos, el cumplimiento de las leyes y el favorecimiento de ayudas del gobierno para poder entre todos construir una sociedad mas justa, tolerante y donde todos tengan cabida y tengan posibilidades de desarrollarse como personas. Es por ello que debemos de ser criticos con leer , moverse conocer gente, hacer barrio , ver cuales son las necesidades de la persona de al lado, cuales son sus preocupaciones y sus miedos , que no solo sea yo quien avanaza sino que la sociedad avance hacia el futuro. Exigir compromiso por parte de las instituciones y por parte de todos, que todos aportemos un granito de arena para poder realizar una gran montaña. Las grandes revoluciones comienzan de hechos pequeños no es necesario , realizar grandes actos, la teoria del domino o el efecto mariposa lo demuestran perfectamente. No hay que desear ser lideres carismaticos a veces la suma de pequeños actos puede cambiar las conciencias. Es por ello que es necesario , la educación, leer , tener espiritu critico y voluntad y deseo de cambio. Como digo en el titulo de la reseña quien no se mueve no siente las cadenas que le oprimen.
Para acabar este pequeño batiburrillo de ideas quiero dejar por escrito , si me estas leyendo que hay multiples luchas de colectivos discriminados y/o ignorados y que no deben de ser invisibilizadas en un gran saco. No es una lucha de clases del proletariado contra la burguesía, no es contra los debajo contra los de arriba como se quiere hacer ver en la serie, los poderosos contra el pueblo. Ese discurso es muy basico, hay transversalidad, Se puede ser proletario y ser racista, homofobo y machista. No es lo mismo la lucha contra el racismo, como la lucha feminista (por ejemplo en el propio feminismo hay muchas corrientes porque se pide cosas distintas en un feminismo liberal no vas a ver ni de lejos las mismas demandas que en un feminismo radical porque el primero omite ciertos colectivos del segundo que se encuentran representados). El ser humano tiene multiples identidades: puedes ser una mujer (ahí tienes una opresión que los hombres no tienen), lesbiana para entrar a tener menos privilegios y con alguna discapacidad para añadirle más al asunto pero puedes ser occidental, blanca y cis y ahí consigues unos privilegios nuestras caracterisicas nos definen como persona y hacen que luchemos por distintas cosas o que busquemos distintos intereses, es por ello que considero que es necesario no mezclar luchas, si bien hay ciertas luchas que se podrán apoyar como suele pasar con el feminismo y la lucha por los derechos de las personas LGTBIQ+ no podemos reducir el discurso a unos los de arriba contra los debajo, porque sino dentro de los de abajo , se volveran a las dinamicas de jerarquía y una ley de la selva donde aquel que sea mas fuerte es el que puede imponer su ley y su criterio.
Vuelvo a repetir antes de pasar a escribir lo que pienso de esta serie: es necesario , la educación, leer , tener espiritu critico y voluntad y deseo de cambio.QUIEN NO SE MUEVE NO SIENTE SUS CADENAS.
La serie no ha estado mal en sí, pero sinceramente, la conexión de gemelos esta comprobado cientificamente que no es como nos la han vendido en las peliculas y en las series, lo que haces a un gemelo no lo siente el otro , entonces esta 'conexion que tenian me ha hecho mucha gracia porque me ha parecido un poco exagerada.' Aparte que dicha conexión desaparece cuando el otro se va a Rusia, que pasa que el wifi o la conexión (jejeje que graciosa que soy) no llega bien y hasta que no vuelve a Tailandia no vuelve a sentir el vinculo con su hermano, no se Rick parece falso. Proseguimos , entiendo que por 'esa conexion' esta dispuesto a dejarlo todo y hacerse pasar por su hermano y meterse a una banda 'super chunga', SEÑORA QUE SON TRES CHAVALES DE UNIVERSIDAD y uno viejoven que parece que tiene complejo de maestro, no le va pasar nada a su hijo. Es mas , se ve que van a haber comadrerio , asi que por favor no me venga con ese plot tan simple.... Al principio el White ahi a lo Hannah Montana , viviendo su vida doble hasta que CHORPRECHA descubre la vieja confiable de muchos ricos NEPOTISMO, que te pensabas White, ¿te creiste el cuento de la meritocracia? AMIGA DATE CUENTA, no por mas esforzarte , vas a llegar mas lejos que el hijo del presidente, hay muchas veces que donde naces determina tu vida y sino mira los estudios que demuestran que si naces pobre lo mas probable es que mueras ,pobre . No me digas que te creiste a los falsos gurus de internet que te dicen que inviertas en sus empresas para que te conviertas en tu propio jefe, cuando lo que estan haciendo es estafarte. Entonces volvamos a la historia, el pavo descubre el NEPOTISMO y adios papa (ya no sabremos que le pasa los padres han sido un pegote ahí que podrían los escritores haber tirado del hilo o haber hecho algo mas creativo que lo que hicieron que para mi gusto ha sido un poco meh pero oye que no es lo peor que han hecho.Es lo voy a decir ahora). ME NIEGO CREER QUE NINGUNO DE LOS CUATRO HOMBRES DESDE EL MOMENTO UNO QUE ENTRA EL WHITE EN EL GARAJE SOSPECHEN QUE NO ES BLACK, QUE NO ES BUEN ACTOR , QUE SE LE NOTA INCOMODO , QUE SE LE NOTA QUE NO PEGA CON COLA EN ESE AMBIENTE (recuerdas la frase aunque la mona se vista de seda la mona se queda , pues ahí lo has visto). Que si que el del garaje HASTA DESPUES DE LO DEL INCENDIO NO SE DA CUENTA DE LO DE BLACK PERO NO SE BRO, yo dejo de ver un pavo tan lleno de si mismo y veo al White con su actitud y el miedo que parecía que tenía y no pienso que han tenido un cambio en tres días o un shock, pienso que pasa algo y sinceramente no le dejo de dar la tabarra hasta que me lo diga vaya es que no dejo ver mis partes mas secretas, o sea ¿hello?, ¿alguien pilotaba en ese garaje? Ya te digo yo que no.
Al principio de la serie me gustaba aunque fuese muy edulcorado que hicieran ciertas criticas pero es que en ese personaje Tiwi porque estaba involucrado en la muerte de Sean que se me hace muy triste y decepcionante. (por cierto me hace mucha gracia el momento alegato arriba los derechos LGTBIQ+ en una protesta contra el Tiwi que era un empresario monopolista, como si el pavo fuese homofobo. Vamos nunca lo dicen, el pavo podría ser super gay pero deciden hacer un alegato, porque no hay que olvidar que estas viendo un BL y pues mira que menos que apoyar los derechos LGTBIQ+ pero no se es que esa escena de la bandera fue muy patatas ). Si miras como al principio estan intentando crear ua revolución e involucrar a la gente para que luche por sus derechos que luche dentro de sus batallas, por ejemplo Yok buscando un mundo mas inclusivo para su madre. Me hubiera gustado que el hubiera ganado el juego del cocodrilo (por cierto QUE IDEAZA -ironía- vamos a dejar que un juego decida que lucha queremos hoy combatir y que probablemente debamos arriesgar nuestra vida por ella). Me gusto más la idea de Yok o al menos creo que hay mas acciones que se pueden hacer para intentar un cambio que lo que propone Graham que es cambiar el sistema juridico entero (cariño que yo soy jurista y me estoy preparando para entrar en el sistema juridico, sistema que si bien no creo en él, no soy tan ingenua de pensar que cuatro salvadores con complejo de heroe pueden cambiar las leyes , me hizo tanta gracia).
Me gusta que gracias a White descubren las redes sociales y su impacto y que CHORPRECHA no estan solos como se pensaban que hay gente que piensa como ellos, que la union hace la fuerza, y que no siempre hay que demandar un cambio haciendo algo ilegal que se puede cambiar desde dentro de los parametros, porque sino por muy mal que este lo que hacen ellos, lo tuyo tampoco se puede justificar. Pero ojo con esta idea porque es una potente arma de doble filo, y es que hay que recordar ninguna revolución ha comenzado sin utilizar violencia,porque por muy pacifistas que queramos ser , hay veces que la violencia es necesaria para salir del regimen de sumision.
No me ha gustado como han manejado las parejas excepto la principal, lo de las chicas si bien no las dejado como tontas y no me parece que han sido plots donde siempre los BL dejan a las mujeres como villanas o causadoras de traumas, mostrando los tintes de misoginia tampoco es que me hayan dicho mucho ha sido un meh.
El Todd desde la tercera quedada ,sospechas que ha sido él el que ha dejado asi Black entonces no hay un plot twist cuando descubres que fue el que le dio la paliza.
Me he quedado con las ganas de saber quien es el señor con el que se encuentra Dan cuando le secuestran , quiero pensar que es uno de los muchos magnates que hay en el mundo que mueve con su dinero para conseguir poder y tener carta blanca para poder hacer lo que quiera.
Me parecido bastante falso y apresurado como les han salvado del secuestro, me ven que esos pavos son malisimos y super peligrosos y luego los salvan unos manifestantes no me lo creo. Sino tio vete a latinoamerica donde hay tantos secuestros y pon varios manifestantes para salvar a todos los pobres secuestrados. O sea es que mas falso y apresurado no puede ser
Por ultimo porque me estoy cansando de escribir , no me ha gustado nada como han manejado la segunda pareja , es decir Dan y Yok. Me parecía interesante lo de UNAR, el artista callejero anonimo , que tenia semejanzas con Bansky y que porque el Yok se enamora y por ende se empera con este , conseguirá no solo dar con su identidad que luego ser su novio, SI HOMBRE VOY Y YO ME LO CREO. No se me parece que han dejado caer en cliches a un personaje interesante, porque claramente el debía ser el que disparo al padre de Sean y que luego es policia y que va a ser el que les traiciona por favor, NO MAS CLICHES.
Lo unico que voy a decir bueno y a favor de esta serie es SALGO ENAMORADA DEL PERSONAJE Y DEL ACTOR DE YOK, al final despues de que de la segunda mitad no hubiera mas 'criticas ' al sistema , me he quedado por ver el personaje de YOK porque su relación no me podía dar mas igual. De verdad enamoradisma del personaje y del actor.
P.D: Lo ultimo que quiero añadir es que espero que esta serie y su leve 'critica' es que haya despertado espiritus criticos no solo a sus espectadores sino tambien a los actores y productores, que no es una mera historia que hay gente que lucha, pelea y muere por una ideología. Como una cultura no es un disfraz, una lucha no debe ser una fuente de riqueza.
Con esto y un bizcocho primero de todo si te lo has leido hasta aquí, te mando un besito virtual y mucho apoyo y resistencia COMPAÑERX
Was this review helpful to you?
Nietypowy BL, w którym nie romans liczy się najbardziej mimo iż odgrywa rolę pierwszoplanową.
Co nie oznacza, że romans nie jest dobry bo jest. Naprawdę dobrze poprowadzony bez poczucia pośpiechu ani wymuszenia co może być też zasługą OffGuna, których chemia na ekranie nigdy nie zawodzi. Kiedy nadeszła w końcu scena pocałunku nie czułam, że to za wcześnie lub za późno. Moment wydawał się po prostu właściwy a dzięki scenerii i muzyce również bardzo romantyczny.Cały pomysł młodszego bliźniaka zajmującego miejsce starszego po tym jak starszy zostanie ranny w tajemniczych okolicznościach jest ciekawy. Nawet jeśli ktoś już wałkował gdzieś to ciasto było ono inne dlatego wciąż jest świeże. Scenariusz i reżyseria trzymały naprawdę wysoki poziom jak na serie BL co mnie pozytywnie zaskoczyło. W ogóle ostatnio powstaje coraz więcej BL, do których produkcji podchodzi się poważniej i które zapewniają widzom nie tylko coś więcej niż prostą szkolną historię, ale również potrafią zachwycić wizualizacją i ścieżką dźwiękową.
A skoro o ścieżce dźwiękowej mowa to trzeba powiedzieć, że Not Me posiada najwspanialszą jaką moje uszy miały przyjemność usłyszeć nie tylko w serialach BL, ale w ogóle w krótkich serialach Azjatyckich. Nie tylko wybrano całkiem sporo utworów, które urozmaicają ogadanie, ale również ich wybór jest tak dobrze trafiony, że automatycznie podnosi jakość poszczególnych scen tworząc niepowtarzalny klimat. Na przykład wcześniej wspomniana przeze mnie scena pocałunku, przy której Will Van De Crommert robi cały nastrój.
Niewiele mogę powiedzieć o grze aktorskiej ponieważ wszyscy aktorzy to stare wygryzacze chleba, którzy dokładnie wiedzieli co robią i robili to świetnie. Na szczególną pochwałę zasługuje Gun, który wciela się w dwie role i robi to tak dobrze, że można czasami zapomnieć, że rzeczywiście nie są to dwaj bracia bliźniacy tylko dwa ujęcia jednego aktora.
Ale skoro już mówiłam o romansie chyba należałoby wyjaśnić dlaczego nie był on najistotniejszy. Sama drama porusza naprawdę wiele tematów i problemów, z którymi ludzie potrafią się utożsamić i które wciąż są aktualne pomimo przemijającego czasu. Między innymi poruszane są kwestie moralności, sprawiedliwości, nepotyzmu, korupcji i równości. Przy czym serial bardziej zachęca do refleksji niż zmusza widza do zaakceptowania, że coś jest dobre a coś innego złe.
Postaci w serialu są również wielowarstwowe i moralnie szare w wielu kwestiach dzięki czemu nie da się ich określić jako jednoznacznie dobrych lub złych ludzi co dodaje im autentyczności. Osobiście uwielbiam kiedy postaci są wadliwe i skomplikowane, kiedy mają własne motywy i kiedy trudno je zaszufladkować bo właśnie tacy są prawdziwi ludzie. Dzięki temu potrafię zapomnieć, że oglądam perypetie fikcyjnych postaci i mogę ich szczerze nie znosić, głęboko im współczuć, z całego serca kibicować lub się z nimi utożsamić.
Ogólnie rzecz ujmując to świetna seria, którą trzeba obejrzeć przynajmniej raz.
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
Gêmeos a bordo
Acabei de assistir o primeiro episódio apenas e já tenho algumas críticas de coisas que achei, no mínimo, incoerentes.Primeiro: os pais desses gêmeos querendo dar uma de pais de Operação Cupido. Tipo “vamos nos separar, cada um leva um filho, e finge que o outro não existe e vida que segue”
Sério, isso é sempre tão?????
Agora, sobre o White passar dez anos na Rússia e voltar como se tivesse ficado dez dias fora da Tailândia… Porque, tirando o “ai, esqueci como fala isso em tailandês”, parecia que ele tinha acabado de voltar de um intercâmbio de duas semanas. Até o brother que ele não via a milênios sabia exatamente onde achar ele, e ainda veio avisar sobre o Black.
E assim… esse White é burro? Porque, sinceramente, precisava tatuar o braço e fazer piercings DE VERDADE? Quem tem tatuagem e piercing sabe perfeitamente que dá pra notar quando algo é recente e quando tem anos de feito. Acho que dava pra usar brincos de pressão e tatuagem falsa tranquilamente.
E o pior: ele simplesmente se enfiou no meio dos amigos do Black sem saber absolutamente nada do que o Black fazia lá, como ele agia, quem eram aquelas pessoas além do básico.
Indo pro segundo episódio, eu achei hilário o quanto eles tiveram que revisar o plano cinquenta vezes (que nem era tão complicado assim). Mas, claro, super conveniente pro White, já que ele não sabia nada mesmo. Ele não convence como Black nem por um segundo. Está o tempo todo com cara de cachorro assustado e, sinceramente, a sorte dele é que aparentemente todo mundo ao redor é mais lerdo do que ele, porque ninguém percebe nada. Nem parece que ele tenta agir como o irmão, ele tenta agir como ele acha que os outros acham que o irmão dele age. Deu pra entender?
E isso porque, né… dez anos é MUITA coisa. Ele praticamente não conhecia mais o próprio irmão.
Mas beleza, todo mundo começa a ensinar tudo do zero pro White como se fosse suuuuper normal "O Black" ter esquecido/ficado pior em tudo o que sabia. Só o Sean mesmo pra desconfiar antes e por motivos muito óbvios.
Eu ri demais que tentaram dar um ar da audácia de Divergente na parte deles pulando os lugares lá e fazendo parkour KK
Mais a frente o White solta a seguinte frase: “Tenho certeza que ninguém sabe que eu não sou o Black.”
E nossa KKKKK… alguém tem que avisar que ele está sendo um pouco pretensioso. Pq não é como se ele estivesse interpretando muito bem o papel de Black 🙄
Sobre o plot: eu sabia que o Todd era o responsável. Primeira vez na vida que descubro um plot twist antes da hora.
Agora: pra mim não fez sentido nenhum o Sean não perceber que o Black não era o Black. Até um pouco antes do primeiro beijo, eu tinha CERTEZA que ele sabia. Tive ainda mais certeza quando o White perguntou se estaria tudo bem se ele não fosse o Black que o Sean conhecia. Mas não, ele realmente não sabia...
COMO ELE NAO SABIA??? Jurei que ele tinha visto a identidade do White quando ele dormiu na casa do Black e mexeu nas coisas
E o White dava tanto na cara com vários deslizes e atitudes que o Black nunca faria. Então achei meio zoado que o Sean tenha bjado o White ainda pensando que ele era o Black.
No geral, acho que estava esperando muito do personagem do Black. Ele ficou meio apagado, e pelo o que diziam dele pensei que ele seria o maioral, intocável que amedronta todo mundo, mas ele apanhou mais do que eu esperava. Na real ele era bem babaca com todo mundo, até com o irmão... Sim, fiquei ressentida com o tapa gratuito que ele deu no White, deveria ter recebido de volta.
Sobre o romance…
Eu não estava muito empolgada com os dois no começo. Foi meu primeiro BL do ship OffGun, então eu nem tinha aquela relação de já conhecer os atores em outras obras. E o personagem do Gun me irritou um pouco no início, achei ele meio chatinho e burrinho.
Mas, surpreendentemente, o romance fluiu melhor do que eu esperava.
Sobre o outro casal eu não tenho muito oq dizer, não me conectei muito com eles.
Aquela cena da bandeira foi linda, acho que é uma das mais marcantes do BL pra todo mundo que viu.
Sobre a parte do tema político
Além de toda a novela dos gêmeos, Not Me tá claramente querendo falar de política, injustiça e do jeito que o poder funciona. A série bate muito na ideia de que quem tem dinheiro e influência controla tudo polícia, decisões, justiça… literalmente a vida das pessoas comuns. Eles mostram empresários e políticos passando por cima de qualquer um, enquanto o povo não tem voz nenhuma.
E por mais que no final o grupo consiga derrubar “o cara poderoso da vez”, a mensagem é que isso não resolve o problema estrutural. Porque esse tipo de poder é um ciclo sem fim: você tira um, aparece outro. A estrutura podre continua lá, intacta. Ou seja, a luta nunca pode parar porque sempre vai ter alguém tentando usar o poder pra se beneficiar.
É aquela realidade amarga: justiça não é um troféu que você conquista uma vez é uma batalha constante.
Posso dizer que até gostei, mas não o amei o BL
Acho que eu estava esperando uma história diferente, até mais pesada, mas isso da gangue deles ficarem criando planos infalíveis (que sempre falhavam) quebrou um pouco pra mim.
GOSTEI, MAS ME ESTRESSEI 🙂
Was this review helpful to you?
Incroyable
Le scénario change énormément des autres BL classique, surtout quand on connaît les classiques de GMMTV.Au delà des amourettes le fond du scénario est vraiment intéressant et mériterait d’être encore plus développé dans une saison 2.
L’acting est vraiment de très bonne qualité, surtout du côté de Gun et Off qui ont fait un travail formidable (ils m’ont fait beaucoup pleurer)
La musique dans cette série est incroyable ?? Première fois qu’un BL thaï me touchent avec leurs choix musicaux.
Tous étaient très bien organisés, le scénario intéressant, chaque plan est utile et beau. Je recommande a fond !
Was this review helpful to you?
A liberdade é o oxigênio da alma.
Not me é uma daquelas series que te faz pensar no sentido da vida e no que significa estar vivo.Ao retratar sobre lutas sociais e o poder que o Estado tem sobre o povo, Not me faz um trabalho impecável em uma leitura sobre amizade, amor e luta constante sobre o sistema. Tudo é muito bem pensado e muito bem encaixado, como de exemplo no inicio quando somos apresentados ao White, vemos como apesar de fazer aquilo que seu pai o manda fazer, ele esta um labirinto infinito da vida e não sabe quem é ao certo, mas, conforme ele vai se aproximando do grupo de amigos de Black, podemos ver apenas pelo seu olhar que algo dentro de si começou a mudar desde o primeiro momento, e de fato, ele começou a se dar conta do que é estar vivo.
Entre andadas de moto e fogo em casarões, o romance entre White e Sean é apresentado, e apesar de eu achar que o romance fica em segundo plano nesse bl em especifico, fico embasbacado com o tanto que os atores tem uma química totalmente cativante nessa produção, ao contrario da qual não deve ser mencionada *cof cof* theory of love *cof cof*, e a historia dos dois é muito bem desenvolvida - por exemplo, Sean e Black não se bicavam nem um pouco e tinham até mesmo uma rixa entre eles, mas no momento em que White começou a se passar por Black que percebemos ele mudar seu jeito de o enxergar, seu jeito de agir e seu jeito de falar.
Fiquei satisfeito com o final, apenar de achar que tudo passou muito rápido e amei demais principalmente que ele foi inspirado em uma situação tailandesa real, quando a população tirou os militantes de dentro do camburão para receberam atendimento medico. Vale ressaltar que demorei para terminar os últimos dois episódios pois não queria de forma alguma que acabasse.
De forma geral Not me não é apenas um bl de romance bobo, ele tenta constantemente nos passar uma mensagem e nos fazer ter mais pensamento critico com o que acontece ao nosso redor, que não se pode mudar o mundo apenas com a vontade, mas tambem com ações constantes, já que mesmo aquelas pequenas fazem diferença.
Was this review helpful to you?
10/10 What is equity?
This drama explored the injustice unfolding in Thaland, and perhaps the same at many other countries; capitalism, human rights, LGBTQ rights, disabilities right, power imbalance, police brutality, and corruption. But is the fight worth fighting for?As. Director Anucha Boonyawatana explored the complex social issues of equality and equity through art using well known anti-government artists, drama, paired with excellent sountrack, in an attempt to discuss these complex issues. It wasn't hard to find real life stories in Thailand to match every theories being discussed. Using a gang of five young University students as we walk alongside with them in the journey to fight injustice, the question was raised - what happened after those we are fighting against have fallen?
Will there be another one again, or is the issues ever resolved? Martin Luther King Jr died for racism, and yet racism is still deeply ingrained in our society.
Unlike typical Thai Boy Love drama, gender is fluid. Male and
and their chemistry is impeckbable; their acting have improved dramatically, with Gun acting as twins, Black and White, who has very different personalities.
Fluke Gawin Caskey as a fallen policeman is an work of art; his struggle to understand his identity and where he fits, being completely vulnerable against Yok, as played by First Kanaphan Puitrakul, watching them acting against each other is beautiful and sad to watch.
The female characters, often seen as disposable in BL dramas, Eugune, Namo and Nuch helps strengthen the story, and are the backbones of these young men.
While we watch romance blossoms, characters changed, and finding ways to fight the fight, we admire the bravery of. all those involved. This topic is no easy topic to discuss in modern day Thailand; a tyrant government mixed with corruption. Anucha did say that much of these discussions can only be explored academically, and much were taken out because of censorship.
Mixing social issues with entertainment, unfortunately there are only 14 episodes and it feels a little rush, when there are so much more to discuss. Must watch but you will definitely need time to digest the story.
Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
J'ai d'abord été intriguée par la pochette de ce drama, je l'ai donc regardé (et le titre sortait de l'ordinaire)... J'ai été agréablement surprise par l'ambiance en général, le fait qu'il y ait des jumeaux car je trouve ça plutôt rare, la lutte entre classes sociales et les problèmes de société, les gangs et même les artistes. De plus, il y a de l'action, la musique est chouette, et tous les acteurs sont bien. Chaque épisode est intéressant, même si c'est très court. Je ne regrette pas de l'avoir regardé ; j'ai trouvé ce drama très bien.Was this review helpful to you?
This review may contain spoilers
é bom, mas...
"Not Me" é um BL muito bem falado por todos. Confesso que, algum tempo atrás, comecei a assistir, mas dropei no primeiro episódio. Agora, resolvi dar uma nova chance.Tenho consciência de que, para a época em que foi lançado, esse drama teve uma importância extrema, especialmente nas cenas das manifestações, que abordam pautas LGBTQIA+ e questões da classe trabalhadora. Muito "comunistinha" esse BL, né? (hehehe).
O drama traz temas muito importantes para discussão e apresenta falas pertinentes e didáticas para quem está começando a enxergar os problemas estruturais que enfrentamos. Nesse aspecto, ele merece nota 10/10. Conseguiu explicar muito bem as relações de poder, as críticas sociais e ainda misturou esses elementos com arte política de uma forma muito interessante.
No entanto, não posso ignorar os problemas no andamento do roteiro. Apesar de ter uma premissa excelente, a história foi tão mal desenvolvida que não conseguiu sustentar sua própria ideia. Em diversos momentos, o discurso político e a narrativa não se encaixam bem. Há tentativas de equilibrar ambos, mas logo o roteiro perde essa harmonia.
Além disso, o casal secundário, Dan e Yok, acabou se destacando muito mais para mim. Fiquei completamente apaixonada pelos dois ao longo do drama, e a história deles foi bem mais interessante do que a trama principal.
Infelizmente, a série apresenta muitos furos de roteiro e cenas mal trabalhadas. Nem todos os personagens tiveram um bom desenvolvimento ou arcos de redenção bem estruturados, o que resultou em momentos confusos e, às vezes, até cômicos. O drama também não precisava de 14 episódios; 10 já teriam sido suficientes para eliminar muita coisa desnecessária.
Por outro lado, as atuações foram, no geral, muito boas, assim como a trilha sonora, a fotografia e o uso das cores.
Analisando tudo e passando pano para algumas falhas (kkkkk), minha nota final é 8/10. E quero deixar bem claro: DanYok sempre terá meu coração, e eu vou fingir que aquela patifaria do episódio 13 nunca existiu!
Beijo, beijo!
Was this review helpful to you?



